Jak rozpoznać współuzależnienie?

Jak rozpoznać współuzależnienie?

Bliskie relacje z osobą uzależnioną mogą przyczyniać się do powstania współuzależnienia. Nie każda osoba jest narażona na rozwój tego syndromu, ale jest on stosunkowo powszechny. Przez niego możesz całkowicie przewartościować swoje życie, a przede wszystkim podporządkować się nałogowi. Dlatego musisz wiedzieć, jak rozpoznać współuzależnienie, aby nauczyć się z tym walczyć.

Kto może być osobą współuzależnioną?

Małżonkowie, partnerzy, rodzice, dzieci, a nawet bliscy przyjaciele – każda z tych osób jest narażona na współuzależnienie. Czasem do powstania tego syndromu nie jest potrzebne przebywanie w czasie teraźniejszym z osobą uzależnioną, ponieważ stosunkowo często problem jest dostrzegalny u dzieci, które wychowywały się np. w domu alkoholików. Cechą charakterystyczną tego stanu jest całkowite podporządkowanie swojego życia pod dany nałóg. Zwróć jednak uwagę na to, że współuzależnienie to nie jest choroba. Po prostu to nieprawidłowy sposób przystosowania się do trudnej sytuacji.

Jak rozpoznać współuzależnienie?

Zauważ, że cała trudność związana z rozpoznaniem współuzależnienia wynika z tego, iż rozwój tego syndromu nie następuje szybko. Często trwa to wiele miesięcy i lat. W tym czasie doświadczasz zmian nie tylko na płaszczyźnie emocjonalnej, ale też psychicznej. Dlatego nawet po zerwaniu kontaktu z osobą uzależnioną możesz jeszcze przez jakiś czas przejawiać pewne zachowania znane z tego trudnego okresu. Oprócz tego osoby współuzależnione często zwracały uwagę na uczucie pustki i samotności, nieustannie im towarzyszące. To może być pierwszy znak na to, że jesteś współuzależniony. Jednak istnieją też inne symptomy, na które musisz zwrócić uwagę.

Emocje

Bez wątpienia to właśnie analiza własnych emocji może pomóc Ci w dostrzeżeniu współuzależnienia. W takiej sytuacji mogą narastać problemy z komunikacją własnych myśli, potrzeb czy uczuć. Poza tym stopniowo zaczynasz tracić zaufanie do siebie, co dość mocno wpływa również na pogorszenie poczucia własnej wartości. Oprócz tego współuzależnienie obniża Twój nastrój, wywołuje skrajne emocje, a także wzbudza u Ciebie niepokój przed zmianami.

Zwróć uwagę na to, że osoba współuzależniona często ma poczucie bycia ofiarą. Jednocześnie te emocje stale przeplatają się z poczuciem winy. Po prostu pojawia się wtedy myśl – czy mogłeś zapobiec temu uzależnieniu, a także obwinienie siebie wtedy, gdy wypracowana rutyna zostanie zachwiana.

Przekonania

Jednymi z najważniejszych objawów współuzależnienia są zmiany w sposobie myślenia. W takim przypadku przede wszystkim wydaje Ci się, że nie jesteś w stanie wpłynąć na zaistniałą sytuację. Jednocześnie lubisz wracać myślami do czasów sprzed nałogu, kiedy życie wydawało Ci się prostsze, a przy tym bardziej szczęśliwe. Często problemem osoby współuzależnionej jest także brak wiary w zmiany – szczególnie wtedy, gdy pojawi się sposób na poradzenie sobie z nałogiem. Zamiast tego wolisz myślenie życzeniowe, które jest właściwe niemożliwe do zrealizowania.
Współuzależnienie objawia się również lekceważeniem własnych problemów. Po prostu uważasz, że wszystkie inne sprawy są mniej ważne od nałogu bliskiej osoby.

Zachowania

To właśnie na podstawie zmiany swoich zachowań możesz jeszcze lepiej określić, czy jesteś współuzależniony. Wśród pierwszych syndromów, na które musisz zwrócić uwagę, jest skupienie się na problemach osoby uzależnionej. W takiej sytuacji wydaje Ci się, że Twoje życie, marzenia czy pragnienia są nieistotne. W konsekwencji zaczynasz się izolować, ale też ograniczasz kontakt ze znajomymi, przyjaciółmi czy rodziną. Gdy już dochodzi do takich sytuacji, to często obwiniasz ich o sytuację, w jakiej się znalazłeś. Masz im za złe, że ich życie jest mniej skomplikowane. Jednocześnie boisz się tego, że Cię oceniają i litują nad Tobą. Wówczas możesz dostrzec u siebie agresywne bądź bierno-agresywne zachowania. Zastanawiasz się, czym one się wyróżniają? Zazwyczaj ograniczają się do nadmiernej krytyki, stawiania zbyt wysokich wymagań oraz do nieustannych pouczeń.

Zwróć uwagę na to, że osoba współuzależniona często sama zaczyna wpadać w uzależnienie od alkoholu, leków uspokajających lub środków psychoaktywnych. Wtedy poczucie beznadziei staje się jeszcze bardziej dojmujące i coraz trudniej jest poradzić sobie ze współuzależnieniem.

Czy każda osoba współuzależniona zachowuje się tak samo?

Znasz już najważniejsze objawy współuzależnienia. Jednak pamiętaj o tym, że wiele zależy od Twojego charakteru lub relacji, łączącej Cię z osobą uzależnioną. W niektórych przypadkach w ogóle nie musisz borykać się z tym syndromem bądź po prostu będziesz dostrzegać u siebie zupełnie inne zmiany. Tak naprawdę zawsze wtedy, gdy zauważysz, że Twoje życie zaczyna wyglądać inaczej przez to, że bliska Ci osoba jest uzależniona, to i tak powinieneś skorzystać z pomocy specjalisty. Choć współuzależnienie nie jest sklasyfikowane jako choroba, to głęboko wpływa na Ciebie. Zatem nie bądź bierny, tylko uwierz w to, że czasem zmiany na lepsze są naprawdę możliwe!

Odwiedź profil Rankingu Ośrodków Terapii Facebook’u.

Prywatny Ośrodek Leczenia Uzależnień Tratwa

Prywatny Ośrodek Leczenia Uzależnień Tratwa

Dane kontaktowe:

  • Beskidzka 8, 43-460 Wisła
  • tel. +48 666
  • https://tratwa.pl/
  • biuro@twojatratwa.pl
  • wyświetlenia: 23231
  • wyświetlenia telefonu: 695
  • wyświetlenia strony int.: 695

Prywatny Ośrodek Leczenia Uzależnień Tratwa to miejsce, gdzie osoby uzależnione zawsze mogą liczyć na pomocną dłoń. Nazwa ośrodka nie jest przypadkowa. Nałogi zmieniają nasze życie na gorsze i często jesteśmy bezradni wobec nich. Jednak i w tej sytuacji mogą Państwo znaleźć „Tratwę” dla siebie, która umożliwi Wam bezpieczne dopłynięcie na drugi brzeg. Pomaga w tym wykwalifikowana kadra składająca się m.in. z psychologów, psychiatrów, terapeutów oraz specjalistyczna opieka lekarska. W naszym ośrodku dbamy w stu procentach o Państwa komfort, dlatego w swojej ofercie mamy wyłącznie pokoje o wysokim standardzie. W te świetne warunki pobytu wpisana jest również piękna lokalizacja, a więc Wisła i otoczenie Gór Beskidu Śląskiego. Trafiając do nas, mogą Państwo liczyć na pełną dyskrecję, uwagę oraz indywidualne podejście. Tylko takie nastawienie pozwala na zakończenie terapii sukcesem.

Zakres leczenia:
  • Terapia motywacyjna – Terapia trwa 14 dni. Podczas pobytu osoby uzależnione (oraz będące w nawrocie choroby) od alkoholu, narkotyków i leków, mogą liczyć na profesjonalną pomoc z naszej strony. Zapewniamy badania lekarskie, pełną opiekę psychologiczną, konsultacje z psychiatrą, spotkania z trzeźwiejącymi alkoholikami i narkomanami oraz osobisty plan terapii. Ponadto w naszej ofercie znajdują się również treningi asertywnych zachowań abstynenckich, treningi relaksacyjne, bezpłatna detoksykacja, a także atrakcje typu: siłownia czy basen.
  • Terapia stacjonarna (4 tygodnie) – Każda terapia, którą oferuje ośrodek, oparta jest o profesjonalną pomoc służącą wyjściu z nałogu. Jest to zarówno terapia indywidualna, jak i grupowa. Pacjenci ośrodka mają zapewnione bezpłatne badania laboratoryjne oraz zróżnicowane plany zajęć.
  • Terapia stacjonarna (8 – 12 tygodni) – Każde uzależnienie jest inne, dlatego indywidualne podejście do pacjenta jest po prostu niezbędne. Niekiedy potrzeba więcej czasu na to, aby wyjść z uzależnienia, jednak jest to możliwe o ile w porę otrzyma się profesjonalną pomoc.
  • Alkoholizm,
  • Lekomania,
  • Narkomania,
  • Seksoholizm,
  • Hazard,
  • Uzależnienie od internetu,
  • Współuzależnienie.
Co nas wyróżnia:
  • Osobisty plan terapii,
  • Wykwalifikowana kadra,
  • Wielowymiarowy plan zajęć,
  • Bezpłatne badania laboratoryjne,
  • Atrakcyjna lokalizacja,
  • Basen,
  • Siłownia.
Wywiad z kierownictwem ośrodka terapii uzależnień Szansa na Wolność

Wywiad z kierownictwem ośrodka terapii uzależnień Szansa na Wolność

Ośrodek Szansa na Wolność – Wywiad z kierownictwem ośrodka terapii uzależnień – Panią Jadwigą Lipus

 

Dlaczego właściwie powstał Ośrodek?

Ośrodek Terapii Uzależnień „Szansa na wolność” otworzyłam w listopadzie 2017r. Pracuję z osobami uzależnionymi oraz ich rodzinami od 29 lat. Wiem czym jest uzależnienie i ile cierpień przysparza nie tylko osobie uzależnionej, ale także jej bliskim. Poznałam warunki pracy z osobami uzależnionymi pracując w poradniach, w ośrodkach stacjonarnych, w których pobyt był refundowany przez NFZ
i również w prywatnych ośrodkach terapeutycznych. Po przejściu na emeryturę postanowiłam spełnić swoje marzenie, którym było stworzenie przytulnego, pełnego ciepła, zrozumienia i wsparcia ośrodka terapeutycznego. W którym wszyscy będą traktowani z szacunkiem i z godnością. Pragnę nadal pomagać osobom borykającym się z różnego rodzaju uzależnieniami i dać im szansę na nowe, trzeźwe życie, wolne od nałogu.

Skąd pomysł na nazwę Ośrodka?

Uzależnienie jest realnym zagrożeniem wolności. Każdy człowiek ma swoje wady i zalety, jednak nie każdy je sobie uświadamia. Posiada zdolności czy umiejętności, z których nie zawsze korzysta. Sytuacje i zdarzenia życiowe wzbudzają w każdym człowieku emocje, ale nie każdy sobie z nimi radzi i często tłumi je w sobie. Kiedy trafi na substancję, która je wyciszy i choć na chwilę poczuje ulgę pamięta o tym. W trudnej dla siebie sytuacji, kiedy nie radzi sobie z problemem i cierpi, to z własnego doświadczenia już wie, jak sobie pomóc. Sięga po używkę, która choć na chwilę pozwoli zapomnieć mu o problemie i poczuć się lepiej. Tak wkracza na drogę do uzależnienia. W końcu substancja ta zniewala go. Uzależniony stara się walczyć z nałogiem, chce się od niego uwolnić, ale sam nie daje rady i potrzebna jest mu profesjonalna terapia i wsparcie. Terapia w naszym Ośrodku to właśnie szansa na uwolnienie się od nałogu, to właśnie jest szansa na wolność. Na odczuwanie siebie i świata,
na świadome podejmowanie dojrzałych decyzji i na świadomą wolność wyboru.

Czy Ośrodek wyróżnia się czymś szczególnym na tle innych ośrodków?

Wyróżnia nas na pewno samo podejście do pacjenta – ciepło, szczerość, tolerancja, przyjazna kameralno-domowa atmosfera. Ośrodek przewidziany jest dla niewielkiej, maksimum 10 osobowej grupy pacjentów, co sprawia, iż terapeuci mogą więcej czasu poświęcić każdej osobie przebywającej na terapii. Sprawdzony program terapeutyczny prowadzony przez doświadczonych i certyfikowanych terapeutów. Działamy zgodnie z prawem tj. mamy ustalony program terapeutyczny, wykwalifikowany zespół terapeutyczny i medyczny, prowadzimy działania edukacyjno-konsultacyjne dla rodzin.
W naszym ośrodku pacjenci mają dostęp do fachowej literatury, filmów terapeutycznych, telewizji, internetu, dostęp do dobrze zaopatrzonej kuchni oraz smaczne posiłki. Pamiętam pacjenta, który pierwsze kroki w ośrodku skierował do kuchni i zrobił przegląd lodówki, a kiedy stwierdził, że jej zawartość mu odpowiada zdecydował się na pobyt w ośrodku. Okazało się, że jest to jego drugi ośrodek, w poprzednim był stale głodny. W wolnych chwilach pacjenci mogą korzystać z siłowni znajdującej się na terenie ośrodka, w towarzystwie opiekuna wyjść na kryty basen, skorzystać z sauny, czy pograć w kręgle. W niedzielę mogą uczestniczyć w krótkich wycieczkach krajoznawczych.

W jakim wieku można zgłosić się do Was na terapię i w jakim wieku najczęściej zgłaszają się ludzie? Z czego to może wynikać?

Przyjmujemy osoby powyżej 18 roku życia i takie się do nas zgłaszają. Osoby uzależnione
od narkotyków przyjeżdżające na terapię są wiekowo młodsze, to osoby w wieku 18 – 30 lat. Osoby w wieku 20 – 60 lat to osoby uzależnione od alkoholu, leków, hazardu. Bywają także starsze osoby. Zgłaszają się do nas osoby, które doświadczyły wielu strat spowodowanych piciem alkoholu, czy zażywaniem środków psychotropowych, które są zmęczone fizycznie i psychicznie życiem jakie prowadziły przez ostatni okres. Osoby, które dostrzegają, iż droga którą obrały prowadzi ku śmierci. Często ich życie legło w gruzach. Sami nie wiedzą kim są i jacy są, i nie chcą tak dalej żyć. Przecież kiedyś mieli swoje plany, marzenia i cele. Chcą zacząć nowe trzeźwe życie wolne od zgubnego nałogu.

Stawiają Państwo na indywidualne podejście do pacjenta. Czy jest to trudne, czy raczej ułatwia współpracę?

Indywidualne podejście do pacjenta ułatwia współpracę .Pacjentów zgłaszających się na terapię łączy wspólny problem – uzależnienie, ale każda osoba jest inna. I chociaż mają podobne problemy to jednak inną sytuację osobistą i życiową. Dlatego istotne jest, aby każdy pacjent brał udział w terapii grupowej i indywidualnej. W kontakcie indywidualnym z terapeutą pacjent bardziej się otwiera przez co daje się lepiej poznać. Ma możliwość omówić i przepracować swoje problemy osobiste, o których nie chce mówić przed grupą. Czuje, że on i jego problemy są ważne. Kontakt indywidualny daje nam możliwość lepiej przyjrzeć się sytuacji osobistej i życiowej danej osoby co ułatwia proces terapeutyczny i ułatwia trzeźwienie. Pacjent przyjeżdża do nas z bagażem swoich problemów, zaś my pomagamy w ich rozwiązywaniu. Staramy się, aby po opuszczeniu ośrodka żaden stary problem nie uwierał pacjenta jak kamień w bucie. Pamiętam pacjentkę, która powróciła do picia po 20 latach trzeźwości z powodu między innymi nie rozwiązanego problemu z przeszłości.

Małe grupy terapeutyczne są według Państwa lepszym rozwiązaniem?

Małe grupy terapeutyczne są zdecydowanie lepszym rozwiązaniem. Służy to obu stronom. Pacjenci mogą się swobodnie i wyczerpująco wypowiadać oraz zadawać pytania w kwestiach dla nich trudnych, zaś terapeuci mają więcej czasu dla poszczególnych osób w grupie przez co lepiej mogą ich poznać, wysłuchać i zrozumieć. Terapeuci mają wtedy dosyć czasu, aby udzielić wskazówek pomagających
w rozwiązywaniu problemów pacjentów oraz na sprawdzenie czy omawiany temat na zajęciach jest dobrze zrozumiany przez wszystkich uczestników terapii. Każda osoba w grupie jest ważna i zasługuje na uwagę. Mniej uczestników w terapii pozwala także na większą częstotliwość spotkań indywidualnych pacjenta z terapeutą. A to z kolei jest bardzo istotne w procesie terapii.

Jaki jest dzień w Waszym Ośrodku? Codziennie takie same rytuały?

W zasadzie tak. Dzień zaczynamy wspólnym śniadaniem, po którym odbywają się zajęcia grupowe, następnie jest dwugodzinna przerwa obiadowa i znów zajęcia grupowe. W przerwie obiadowej i po kolacji wyznaczeni pacjenci mają sesję terapii indywidualnej. Pozostali zaś mają czas wolny i mogą korzystać z siłowni, udać się na basen, kręgle lub spacer, poczytać lekturę. Niedziela jest dniem wolnym od zajęć i przeznaczona dla odwiedzin przez bliskich, dla chętnych organizowana jest wycieczka krajoznawcza. W niedzielę, podczas odwiedzin, rodzina może korzystać z darmowej terapii dla siebie.

Czy trudno jest uświadomić osobie uzależnionej, że jest chora?

Tak, bardzo trudno. Osoba uzależniona nie widzi tego, że jest chora ponieważ działa na nią psychologiczny mechanizm obronny. Ten mechanizm działa podświadomie. Ma za zadanie kamuflować konsekwencje picia czy zażywania oraz ukrywać fakt swego uzależnienia przed sobą
i otoczeniem, co umożliwia dalszy kontakt z używką. Mechanizm ten zniekształca ocenę rzeczywistości i doprowadza do samooszukiwania. Człowiek uzależniony żyje wśród ludzi, ma rodzinę, pracę, znajomych. Środowisko często widzi, że dana osoba ma problem niestety nie reaguje; Żona cierpi w milczeniu, bo wyczerpała już wszystkie możliwości odciągnięcia męża od używki,
bo przysięgała na dobre i złe. Pracodawca przymyka oko, bo to dobry fachowiec, znajomi zaś uważają to nie nasz problem. Lekarz daje wiarę wymyślonym problemom, a co za tym idzie wypisze zwolnienie L4. Można powiedzieć, że wszyscy bliscy i znajomi wspierają ten mechanizm obronny osoby uzależnionej. Często nie wiedzą jak pomóc. Odpowiedź jest prosta, nie słuchać wykrętów
i usprawiedliwień, próbować konfrontować z faktami, nie ratować z opresji. Ważne jest, aby osoba uzależniona ponosiła odpowiedzialność za skutki. Spiętrzenie kryzysu jest dużą szansą, że osoba uzależniona zobaczy swój problem.

Kontaktują się Państwo z pacjentami po opuszczeniu przez nich Ośrodka?

Tak. Los naszych pacjentów nie jest nam obojętny. Utrzymujemy z nimi kontakt telefoniczny, mailowy. Raz w miesiącu organizujemy spotkania, na które chętnie przyjeżdżają pacjenci nawet
z odległych od nas stron Polski. Mają okazję opowiedzieć jak sobie radzą i co sprawia im najwięcej trudności. Podczas spotkania dzielą się tym co się w ich życiu zmieniło. Nadal wspierają się wzajemnie. Są też osoby, które przyjeżdżają na weekend, aby jak to sami mówią „naładować akumulatory”. Są też takie, które korzystają nadal z indywidualnej terapii.

Chcieliby Państwo zmienić coś w funkcjonowaniu Ośrodka „Szansa na wolność” ?

Na dzień dzisiejszy nie. Pracujemy od roku i już wiemy, że nasz program i kadra się sprawdziły. Nasi pacjenci utrzymują abstynencję i trzeźwieją, a to jest najważniejsze. Pacjenci dobrze się u nas czuli. Przyjeżdżają nas odwiedzić ot tak, na przysłowiową kawę. Jednocześnie jesteśmy otwarci na wszelkie korzystne dla naszych pacjentów zmiany. Liczymy się z ich zdaniem. Nasi terapeuci pomimo doświadczenia zawodowego i posiadanych certyfikatów nadal podnoszą swoje kwalifikacje.

Wywiad z terapeutą ośrodka terapeutycznego Koninki

Wywiad z terapeutą ośrodka terapeutycznego Koninki

Ośrodek Koninki, Ranking Ośrodków Terapii, wywiad
Ośrodek Koninki – Wywiad z terapeutą ośrodka – Panem Tomaszem Medyńskim

 

Kiedy i dlaczego powstał Ośrodek Koninki ?

Ośrodek Koninki powstał 11 lat temu. Dlaczego? Z potrzeby pomagania innym – mówiąc górnolotnie. Doświadczaliśmy efektów uzależnienia na własnej skórze i widzieliśmy jak wygląda pomoc dla uzależnionych na tzw. odwykach. Chcieliśmy stworzyć miejsce, w którym alkoholik, lekoman, narkoman będzie traktowany z poszanowaniem godności, z szacunkiem.  Bo to jak człowiek uzależniony się czuje, jakie jest do niego podejście, ma ogromny wpływ na podjęcie decyzji o leczeniu i zmianie swojego życia.   W tym czasie ośrodków terapii, w których panował taki klimat  było bardzo mało. Stąd nasza decyzja, aby stworzyć takie miejsce.

Kilka słów o kadrze, jacy specjaliści pracują w Ośrodku?

Nasza kadra to doświadczeni terapeuci, specjaliści terapii uzależnień. W większości mają własne doświadczenia związane z uzależnieniem  i wieloletnią – nawet ponad trzydziestoletnią abstynencją. W zespole są osoby z dwudziestoparoletnim doświadczeniem zawodowym w terapii uzależnień. I to z doświadczeniem klinicznym, co ma ogromne znaczenie przy dobrej diagnozie i właściwym planowaniu terapii. Są również osoby młodsze, z krótszym stażem.  Oczywiście wszyscy terapeuci posiadają  certyfikaty lub są w procesie certyfikacji PARPA. Ta mieszanka rutyny z młodością daje ogromny potencjał dla osiągania dobrych efektów w terapii. Psycholodzy kliniczni, lekarz psychiatra, trener Biofeedback, muzykoterapeuta dopełniają obrazu naszego zespołu. Oczywiście pracujemy pod stałą superwizją zespołową i  indywidualną.

Ludzie w jakim wieku najczęściej zgłaszają się do was po pomoc i z czego może to wynikać?

Trafiają do nas osoby uzależnione w wieku od 20 do 70 lat i więcej. Najbardziej liczna grupa to osoby wieku od 30 do 50 lat. Osoby w tym wieku mają już sporo doświadczeń życiowych, doświadczają też już różnego rodzaju strat, konsekwencji wynikających z aktywnego uzależnienia, ale też mają jeszcze perspektywę życia przed sobą. I to długiego. Młodszym często wydaje się, że to jeszcze nic się nie dzieje, że to starzy się czepiają. A starsi często myślą, że już nie warto nic zmieniać bo nie ma sensu., że nic dobrego już ich nie może spotkać.

Kiedy warto zdecydować się na terapię stacjonarną ?

Jeżeli już człowiek się uzależni to najlepiej rozpocząć terapię jak najszybciej, a najlepsze efekty daje rozpoczęcie leczenia od terapii stacjonarnej.  Terapia realizowana w tej formie daje możliwość skupienia się na tym co najważniejsze, złapania dystansu do otaczającej rzeczywistości. Przyjrzenia się w spokoju istocie swoich problemów. Nie zgadzamy się z opinią, że terapia stacjonarna to tylko w skrajnych, mocno zaawansowanych stanach uzależnienia. Im szybciej ktoś podejmie intensywną terapię ( a taka jest terapia stacjonarna ) tym mniej szkód może ponieść w przebiegu uzależnienia.

Jak wygląda dzień w Waszym Ośrodku (jak spędza go osoba uzależniona będąca na odwyku)

Zaczynamy od porannego spotkania z medytacją, potem spacer, śniadanie, zajęcia grupowe, obiad, znów zajęcia grupowe. Wieczorem kolacja, podsumowanie dnia i czas wolny. W tym czasie odbywają się również sesje terapii indywidualnej. Wieczorem jest możliwość skorzystania z sauny, jacuzzi, siłowni. Raz w tygodniu wyjazd na mityng AA w godzinach wieczornych. Niedziela jest dniem luźniejszym, przeznaczonym na odwiedziny bliskich, dla chętnych wycieczki w góry.

Ośrodek Koninki, Ranking Ośrodków Terapii, wywiad 2

Co wyróżnia Ośrodek Koninki?

Na pewno wyjątkowa domowa atmosfera połączona z w pełni profesjonalnie prowadzoną terapią. Wyróżnia nas też to, że –  jako jeden z nielicznych prywatnych ośrodków terapii – jesteśmy podmiotem leczniczym, czyli działamy zgodnie z obowiązującym w Polsce prawem w dziedzinie ochrony zdrowia.

Jako jedyni wprowadziliśmy do terapii zajęcia z biofeedbacku. Wprowadziliśmy filmoterapię jako stały element naszego programu.  Pracujemy pod stałą superwizją, co gwarantuje najwyższą jakość realizowanej u nas terapii. Położenie Ośrodka też jest wyjątkowe – z dala od miejskiego hałasu, na granicy Gorczańskiego Parku Narodowego, u podnóża Turbacza.

No i kuchnia – żadnego cateringu. Zespół doświadczonych kucharek przygotowuje przepyszne potrawy.

Jaką role w leczeniu uzależnień odgrywa paraterapia?

Naszym zdaniem ogromną. Psychoterapia jest podstawą oczywiście, ale bez umiejętności wyciszenia, relaksu, bez rozbudzenia w sobie świata duchowych wartości raczej nic nie osiągniemy. Zajęcia relaksacyjne, ćwiczenia jogi, muzykoterapia pozwalają nauczyć się wyciszać bez środków chemicznych. Bliski kontakt z przyrodą, muzyką filmem sprawia, że uczestnicy terapii odkrywają swój świat wartości i zaczynają go realizować.

Jaki macie stosunek do pacjentów, czy każdego traktujecie indywidualnie?

Zdecydowanie tak. Wychodzimy z założenia, że to nie człowiek ma się dopasować do programu tylko my mamy dopasować program leczenia do człowieka. Terapia musi oczywiście zawierać pewne elementy wspólne dla wszystkich, ale większość musi być dopasowana indywidualnie. Każdy ma swój wyjątkowy indywidualny świat, swoje problemy, otoczenie w którym funkcjonuje. Wszystkie te rzeczy trzeba wziąć pod uwagę w dobrym osobistym planie terapii. Opracowaniu skutecznego indywidualnego programu terapii służą też badania psychologiczne, które robimy każdemu pacjentowi w naszym Ośrodku.

Jak uświadomić osobie uzależnionej, że ma problem?

Poprzez prawdziwe nazywanie tego, co się dzieje w związku z uzależnieniem. Nie można chronić przed konsekwencjami, obwiniać innych, brać na siebie obowiązków osoby uzależnionej.  Gdy widzimy, że dzieje się coś niepokojącego z bliską nam osobą, warto jak najszybciej zwrócić się po pomoc do profesjonalistów. Pomogą nazwać to co się dzieje i pomogą zaplanować skuteczne działania. Do nas zawsze można zadzwonić i porozmawiać o sytuacji, która wzbudza niepokój w związku z alkoholizmem, narkomanią, lekomanią czy hazardem. Wspólnie planujemy podjęcie skutecznej interwencji i pomagamy w jej zrealizowaniu.

Ilu osobom udało się Wam ( w przybliżeniu ) pomóc?

Przez nasz Ośrodek przewinęło się już około 2000 osób. Były to zarówno osoby uzależnione na terapii stacjonarnej, ale też członkowie ich rodzin, którzy korzystali z porad, konsultacji, uczestniczyli też w warsztatach dla rodzin, które systematycznie organizujemy. Cały czas poszerzamy i udoskonalamy naszą ofertę, aby nasza pomoc była jeszcze bardziej skuteczna.

Ośrodek terapii uzależnień kobiet im. Matki Teresy z Kalkuty

Ośrodek terapii uzależnień kobiet im. Matki Teresy z Kalkuty

Dane kontaktowe:

  • ul. Willowa 769
  • Międzyrzecze Górne
  • tel. +48 +48
  • http://terapiakobiet.pl/
  • info@otuk.pl
  • wyświetlenia: 6968
  • wyświetlenia telefonu: 175
  • wyświetlenia strony int.: 168

Ośrodek Terapii uzależnień kobiet im. Matki Teresy z Kalkuty oferuje pomoc wyłącznie dla kobiet, które są uzależnione bądź współuzależnione. Terapeuci w naszym ośrodku są cierpliwi i wyrozumiali. Posiadają wieloletnie doświadczenie i wiedzę na temat wszelkich uzależnień oraz metod jak z nimi walczyć. Nasz cel to pomoc wszystkim kobietom wyjść z uzależnienia na zawsze i nigdy do nałogu nie powrócić, a także dać oparcie w budowaniu poczucia własnej wartości. Staramy się aby każda kobieta w naszym ośrodku czuła się pewnie oraz miała świadomość, że zapewniamy pełną dyskretność. Nasi doświadczeni terapeuci pomagają każdej osobie odzyskać wiarę w siebie oraz wyjść z zagubienia. Pracujemy także nad samoakceptacją i asertywnością. Nasz ośrodek jest ośrodkiem prywatnym i mieści się w przepięknej miejscowości Międzyrzecze Górne, u podnóża Beskidów. Oferujemy naszym podopiecznym pokoje 2 i 3 osobowe. Co więcej, dysponujemy salami terapeutycznymi, gdzie odbywają się spotkania. Nasi goście mogą zrelaksować się w naszej sali telewizyjnej z kominkiem czy w ogrodzie. Do dyspozycji jest również biblioteka, dla osób, które preferują wyciszyć się przy ulubionej lekturze. Nasze zaplecze to również parking, pralnia wraz z suszarnia, całodobowa możliwość korzystania z kawy, herbaty i wody mineralnej. Dla osób niepełnosprawnych przygotowane są specjalne udogodnienia podczas całego pobytu.

Zakres leczenia:
  • Program leczenia oparty na połączeniu psychoterapii wraz z programem 12-stu kroków AA,
  • Program motywujący dla kobiet uzależnionych,
  • Program skierowany do rodzin,
  • Program przeciw zajadaniu problemów,
  • Program przeciwdziałający stygmatyzacji kobiet uzależnionych,
  • Pracujemy nad współuzależnieniem.
Co nas wyróżnia:
  • Ośrodek poświęcony jest tylko i wyłącznie kobietom,
  • Terapie, które rozwijają umiejętności i zainteresowania,
  • Zajęcia z relaksacji i medytacji,
  • Wsparcie duchowe,
  • Zajęcia poświęcone aktywności fizycznej,
  • Doświadczona grupa wykwalifikowanych terapeutów, którzy pomogą Ci zwalczyć nałóg,
  • U nas możesz opłacić leczenie w systemie ratalnym,
  • Anonimowość i dyskrecja,
  • Zaangażowanie i indywidualne podejście do każdego podopiecznego,
  • Okolica, w której możesz się wyciszyć i zrelaksować,
  • Konkurencyjna cena, niezawodność i skuteczność,
  • Weekendowe zajęcia terapeutyczne,
  • Motywujące zajęcia terapeutyczne.