Jak rozpoznać współuzależnienie?

Jak rozpoznać współuzależnienie?

Bliskie relacje z osobą uzależnioną mogą przyczyniać się do powstania współuzależnienia. Nie każda osoba jest narażona na rozwój tego syndromu, ale jest on stosunkowo powszechny. Przez niego możesz całkowicie przewartościować swoje życie, a przede wszystkim podporządkować się nałogowi. Dlatego musisz wiedzieć, jak rozpoznać współuzależnienie, aby nauczyć się z tym walczyć.

Kto może być osobą współuzależnioną?

Małżonkowie, partnerzy, rodzice, dzieci, a nawet bliscy przyjaciele – każda z tych osób jest narażona na współuzależnienie. Czasem do powstania tego syndromu nie jest potrzebne przebywanie w czasie teraźniejszym z osobą uzależnioną, ponieważ stosunkowo często problem jest dostrzegalny u dzieci, które wychowywały się np. w domu alkoholików. Cechą charakterystyczną tego stanu jest całkowite podporządkowanie swojego życia pod dany nałóg. Zwróć jednak uwagę na to, że współuzależnienie to nie jest choroba. Po prostu to nieprawidłowy sposób przystosowania się do trudnej sytuacji.

Jak rozpoznać współuzależnienie?

Zauważ, że cała trudność związana z rozpoznaniem współuzależnienia wynika z tego, iż rozwój tego syndromu nie następuje szybko. Często trwa to wiele miesięcy i lat. W tym czasie doświadczasz zmian nie tylko na płaszczyźnie emocjonalnej, ale też psychicznej. Dlatego nawet po zerwaniu kontaktu z osobą uzależnioną możesz jeszcze przez jakiś czas przejawiać pewne zachowania znane z tego trudnego okresu. Oprócz tego osoby współuzależnione często zwracały uwagę na uczucie pustki i samotności, nieustannie im towarzyszące. To może być pierwszy znak na to, że jesteś współuzależniony. Jednak istnieją też inne symptomy, na które musisz zwrócić uwagę.

Emocje

Bez wątpienia to właśnie analiza własnych emocji może pomóc Ci w dostrzeżeniu współuzależnienia. W takiej sytuacji mogą narastać problemy z komunikacją własnych myśli, potrzeb czy uczuć. Poza tym stopniowo zaczynasz tracić zaufanie do siebie, co dość mocno wpływa również na pogorszenie poczucia własnej wartości. Oprócz tego współuzależnienie obniża Twój nastrój, wywołuje skrajne emocje, a także wzbudza u Ciebie niepokój przed zmianami.

Zwróć uwagę na to, że osoba współuzależniona często ma poczucie bycia ofiarą. Jednocześnie te emocje stale przeplatają się z poczuciem winy. Po prostu pojawia się wtedy myśl – czy mogłeś zapobiec temu uzależnieniu, a także obwinienie siebie wtedy, gdy wypracowana rutyna zostanie zachwiana.

Przekonania

Jednymi z najważniejszych objawów współuzależnienia są zmiany w sposobie myślenia. W takim przypadku przede wszystkim wydaje Ci się, że nie jesteś w stanie wpłynąć na zaistniałą sytuację. Jednocześnie lubisz wracać myślami do czasów sprzed nałogu, kiedy życie wydawało Ci się prostsze, a przy tym bardziej szczęśliwe. Często problemem osoby współuzależnionej jest także brak wiary w zmiany – szczególnie wtedy, gdy pojawi się sposób na poradzenie sobie z nałogiem. Zamiast tego wolisz myślenie życzeniowe, które jest właściwe niemożliwe do zrealizowania.
Współuzależnienie objawia się również lekceważeniem własnych problemów. Po prostu uważasz, że wszystkie inne sprawy są mniej ważne od nałogu bliskiej osoby.

Zachowania

To właśnie na podstawie zmiany swoich zachowań możesz jeszcze lepiej określić, czy jesteś współuzależniony. Wśród pierwszych syndromów, na które musisz zwrócić uwagę, jest skupienie się na problemach osoby uzależnionej. W takiej sytuacji wydaje Ci się, że Twoje życie, marzenia czy pragnienia są nieistotne. W konsekwencji zaczynasz się izolować, ale też ograniczasz kontakt ze znajomymi, przyjaciółmi czy rodziną. Gdy już dochodzi do takich sytuacji, to często obwiniasz ich o sytuację, w jakiej się znalazłeś. Masz im za złe, że ich życie jest mniej skomplikowane. Jednocześnie boisz się tego, że Cię oceniają i litują nad Tobą. Wówczas możesz dostrzec u siebie agresywne bądź bierno-agresywne zachowania. Zastanawiasz się, czym one się wyróżniają? Zazwyczaj ograniczają się do nadmiernej krytyki, stawiania zbyt wysokich wymagań oraz do nieustannych pouczeń.

Zwróć uwagę na to, że osoba współuzależniona często sama zaczyna wpadać w uzależnienie od alkoholu, leków uspokajających lub środków psychoaktywnych. Wtedy poczucie beznadziei staje się jeszcze bardziej dojmujące i coraz trudniej jest poradzić sobie ze współuzależnieniem.

Czy każda osoba współuzależniona zachowuje się tak samo?

Znasz już najważniejsze objawy współuzależnienia. Jednak pamiętaj o tym, że wiele zależy od Twojego charakteru lub relacji, łączącej Cię z osobą uzależnioną. W niektórych przypadkach w ogóle nie musisz borykać się z tym syndromem bądź po prostu będziesz dostrzegać u siebie zupełnie inne zmiany. Tak naprawdę zawsze wtedy, gdy zauważysz, że Twoje życie zaczyna wyglądać inaczej przez to, że bliska Ci osoba jest uzależniona, to i tak powinieneś skorzystać z pomocy specjalisty. Choć współuzależnienie nie jest sklasyfikowane jako choroba, to głęboko wpływa na Ciebie. Zatem nie bądź bierny, tylko uwierz w to, że czasem zmiany na lepsze są naprawdę możliwe!

Odwiedź profil Rankingu Ośrodków Terapii Facebook’u.

Na czym polega współuzależnienie?

Na czym polega współuzależnienie?

Alkoholizm nie jest problemem jednej osoby – dotyka całych rodzin, wpływając zarówno na funkcjonowanie systemów, jak i ich poszczególnych członków. Wieloletnie życie z osobą uzależnioną nie tylko powoduje cierpienie, ale także stanowi źródło zaburzeń i wywiera negatywny wpływ na zdrowie somatyczne. Czym jest i na czym polega współuzależnienie?

 

Nie da się żyć u boku osoby uzależnionej i nie doświadczać skutków jej choroby. Funkcjonowanie w rodzinie alkoholowej wiąże się ze stanem chronicznego napięcia i przeciążenia emocjonalnego, ale to niejedyne problemy. Początkowo uważano, że współuzależnienie wynika ze stresu, będącego konsekwencją stałego, bliskiego kontaktu z nałogowcem. W miarę poznawania tego zjawiska okazało się jednak, że syndrom ten jest znacznie bardziej złożony, o czym świadczy choćby fakt, iż nawet, gdy alkoholik przestaje pić, symptomy współuzależnienia u jego bliskich nie znikają.

Czym jest współuzależnienie? Pod tą nazwą kryje się całkowite podporządkowanie swojego życia drugiemu człowiekowi i jego chorobie. Osoba współuzależniona żyje życiem bliskiego alkoholika (najczęściej partnera), a nie własnym. Dostosowuje się do jego rytmu dnia, dopasowuje do niego swoje zachowanie, porzuca własne potrzeby i marzenia oraz zaprzestaje realizowania samej siebie.

ranking ośrodków terapii, współuzależnienie

Diagnozę komplikuje fakt, że objawy współuzależnienia wydają się niespecyficzne. Niemniej jednak, gdy pojawią się u kogoś, kto żyje w związku z nałogowcem, można podejrzewać koalhokolizm. Najważniejsze jest bowiem połączenie symptomów z całym kontekstem funkcjonowania danej osoby.

– zaburzenia snu (sen nie przynosi odpoczynku),

– zaburzenia łaknienia (przejadanie się lub brak apetytu),

– zmęczenie,

– kłopoty ze zdrowiem: bóle głowy, migreny, bóle żołądka, w klatce piersiowej, wysypki, alergie, biegunki, bóle kręgosłupa,

– załamanie fizyczne – odnowienie zaleczonych chorób: wrzody żołądka, problemy z sercem,

– zaburzenia mowy, słuchu,

– zaburzenia oddechu,

– dezorientacja uczuciowa („mam wrażenie, że dzieje się coś złego, ale  nie rozumiem, co jest nie w porządku”),

– nieadekwatne emocje, np. wzruszenie bez powodu,

– niekontrolowana huśtawka nastrojów,

– gonitwa myśli,

– myślenie życzeniowe, ucieczka od realnego życia,

– niezdolność do podejmowania decyzji,

– użalanie się nad sobą,

– poczucie bycia ofiarą,

– ogólny niepokój i lęk,

– poczucie osamotnienia i izolacji,

– napady paniki,

– rozpacz, myśli samobójcze,

– brak dbałości o siebie,

– ucieczka w samotność,

– rozrzutność lub martwienie się o pieniądze,

– nieuzasadnione pretensje i żale do innych,

– odrzucanie pomocy innych („sama sobie poradzę”),

– spełnianie oczekiwań innych wbrew własnym interesom,

– niezdolność do określania norm i ich egzekwowania (np. z dziećmi),

– branie odpowiedzialności za innych.

– koncentracja na alkoholiku, tym, co mówi, robi i czuje,

– usilne, a zarazem mało skuteczne wpływanie na zmianę zachowań alkoholika,

– pokazywanie alkoholikowi cierpienia, które wywołał, podkreślanie swojej wyższości moralnej,

– usprawiedliwianie swoich niepowodzeń życiowych piciem partnera,

– przeżywanie wstydy z powodu problemu alkoholowego w rodzinie,

– zaniżone poczucie własnej wartości.

ranking ośrodków terapii, współuzależnienie

Warto podkreślić, że współuzależnienie nie pojawia się z dnia na dzień. Istnieją teorie, które przekonują, że osobowość o cechach koalkoholizmu kształtuje się już w dzieciństwie i ma źródło w zaburzonych więziach, zwłaszcza z uzależnionymi rodzicami. Taka osoba ma podświadomą tendencję do wiązania się z osobami dotkniętymi nałogiem. A gdy już zawrze małżeństwo, ujawniają się u niej symptomy współuzależnienia ukształtowane w dzieciństwie.

Terapia swoistego zaburzenia osobowości, jakim jest współuzależnienie, bywa trudniejsza od leczenia samego alkoholizmu. Dlaczego tak się dzieje? Po pierwsze, często mamy do czynienia z mylnym przekonaniem, jakoby syndrom ten był w ścisły sposób związany z nałogiem partnera. Osoby, które myślą w podobny sposób, często uważają, że wystarczy zająć się problemem alkoholowym współmałżonka lub zerwać z nim kontakt, by symptomy współuzależnienia odeszły w niepamięć.  W dodatku trudno o prawidłową diagnozę, ponieważ zaburzone zachowania osoby współuzależnionej bywają interpretowane jako normalne i adekwatne do trudnej sytuacji, w jakiej się znalazła. Osoba współuzależniona potrafi być również „trudnym” pacjentem, ponieważ niełatwo ją przekonać, że alkoholizm partnera nie jest jej jedynym problemem. Miewa ona problem z przyznaniem samej sobie prawa do proszenia o pomoc i skupieniu się na sobie – współuzależnienie polega przecież na „dźwiganiu” na swoich barkach problemów całej rodziny.

Czy można być w bliskim związku z pijącym alkoholikiem i samemu nie być współuzależnionym? Teoretycznie jest to możliwe, ale w praktyce mało komu udaje się to bez profesjonalnego wsparcia. Osobie współuzależnionej trudno zachować własne granice, traci ona swoją indywidualną tożsamość. Jej „ja” zlewa się z „ja” współmałżonka. Z tego powodu nie potrafi określić własnych potrzeb, a tym bardziej ich realizować.

Prywatny Ośrodek Terapii Uzależnień “Terapia Nałęczów”

Prywatny Ośrodek Terapii Uzależnień “Terapia Nałęczów”

Dane kontaktowe:

  • Uniszowice 1A
  • 21-030 Motycz
  • tel. +48 536
  • https://terapianaleczow.pl
  • biuro@terapianaleczow.pl
  • wyświetlenia: 5316
  • wyświetlenia telefonu: 150
  • wyświetlenia strony int.: 64

Prywatny Ośrodek Terapii Uzależnień “Terapia Nałęczów” to miejsce, w którym osoby uzależnione od różnych środków psychoaktywnych znajdą profesjonalną pomoc certyfikowanych i doświadczonych psychoterapeutów i specjalistów leczenia uzależnień. Terapia Nałęczów to ośrodek prywatny, ale w pełni legalny i wpisany do rejestru placówek medycznych. Nie potrzebne jest skierowanie, aby podjąć leczenie. Każdy pacjent w trakcie przyjęcia na odwyk przeprowadza wraz ze specjalistą tzw. rozmowę wstępną, która ukazuje stan zdrowotny pacjenta oraz stopień jego uzależnienia. Leczenie uzależnione jest od wybranych turnusów i zaleceń ze wstępnej rozmowy. Ośrodek zapewnia noclegi oraz wyżywienie. Placówka położona jest w bardzo przyjemnej i malowniczej miejscowości w pobliżu Nałęczowa. Ośrodek posiada ogromny ogród oraz duże przestronne pokoje, aby pacjenci czuli się bezpieczni i mieli gdzie zdobyć motywację do leczenia. Wysoki komfort wyposażenia ośrodka wspomaga prowadzenie terapii.

Zakres leczenia:
  • Leczenie alkoholizmu zwykle zaczyna się od odtrucia alkoholowego oraz terapii stacjonarnej lub grupowej. Pacjent musi najpierw oczyścić organizm, aby móc później trzeźwo myśleć i na spokojnie podejść do walki z nałogiem.
  • Narkomania to uzależnienie, które rozpoczyna tzw. faza eksperymentowania, czyli pierwszy kontakt z narkotykami. Zwykle kończy się na fazie czwartej, w której uzależniony stracił już całkowitą kontrolę nad nałogiem. Leczy się to odwykiem i terapią, najlepiej stacjonarnie.
  • Uzależnienie od leków i innych środków psychoaktywnych, czyli środków chemicznych, które mają wpływ na organizm uzależnionego i mogą to być: opiaty, barbiturany, benzodwuazepiny czy kanabinole (np. haszysz).
  • Dopalacze to używki, które wpływają nie tylko na stan zdrowotny pacjentów, ale również i na ich stan psychiczny. Najczęściej, kiedy uzależniony stracił całkowitą kontrolę nad nałogiem, przechodzi odwyk w klinikach psychiatrycznych. Ośrodek Terapia Nałęczów oferuje również profesjonalne leczenie.
  • Hazard, czyli patologiczne granie prowadzi do utraty kontroli nad życiem uzależnionego. Uzależnienie postępuje bardzo szybko i ma wpływ na całe życie i wszystkie jego aspekty. Najlepszym leczeniem jest terapia w klinice uzależnień, gdzie konsekwencje uprawiania hazardu nie będą miały wpływu na przebieg leczenia.
  • Zakupoholizm potrafi być równie destrukcyjny co inne uzależnienia, jak alkoholizm czy narkomania. Polega przede wszystkim na przedstawieniu zakupoholikowi, jak przebiegało jego uzależnienie, jak sobie radzić z problemami, które popychały do robienia zakupów i jak kontrolować emocje.
Co nas wyróżnia:
  • Wpis do rejestru placówek medycznych,
  • Ośrodek został odnowiony w 2015 roku,
  • Kompleksowe leczenie uzależnień,
  • Ośrodek i okolica sprzyjają leczeniu,
  • W pobliżu krystaliczne zdrowotne wody dostępne dla klientów,
  • Pełna dyskrecja i anonimowość,
  • Profesjonalna kadra specjalistów leczenia uzależnień,
  • Dodatkowe konsultacje małżeńskie, dla DDA, dla rodzin współuzależnionych i bliskich.
Ośrodek Leczenia Uzależnień Promaind

Ośrodek Leczenia Uzależnień Promaind

Dane kontaktowe:

  • Miłków 160
  • 58-535 Miłków
  • tel. +48 694
  • www.promaind.pl
  • info@promaind.pl
  • wyświetlenia: 7049
  • wyświetlenia telefonu: 499
  • wyświetlenia strony int.: 195

Ośrodek Leczenia Uzależnień Promaind w Miłkowie to miejsce, w którym osoby uzależnione odnajdą spokój i skutecznie poradzą sobie z problemem uzależnień. Placówka położona jest nieopodal górskiego lasu, z przepięknym widokiem na Karkonosze. Wnętrza są niezwykle przytulne, co ma wpływ na nastrój naszych pacjentów. Leczenie w naszym ośrodku objęte jest refundacją z NFZ.

Zakres leczenia:
  • Leczenie alkoholizmu – Polega na intensywnej pracy nad typowymi dla uzależnionych zachowaniami. Terapia oparta jest na nauce wyrażania uczuć i zrozumieniu problemu, który zapoczątkował picie.
  • Leczenie narkomanii – Najczęściej wymaga pobytu w naszym hostelu oraz leczenia farmakologicznego. Terapie grupowe wsparte są sesjami indywidualnymi, mającymi na celu dotarcie do źródła nałogu.
  • Uzależnienie od innych środków psychoaktywnych – Wspomagamy również leczenie uzależnień od dopalaczy, leków, hazardu itp. Pomagamy uporządkować prywatne sprawy, by po pobycie w ośrodku pacjent mógł powrócić do normalnego życia.
  • Terapia dla par i rodzin – Oferujemy wczasy terapeutyczne dla bliskich, mające na celu wzajemne zrozumienie i wspólne radzenie sobie z trudnościami.
Co nas wyróżnia:
  • Profesjonalna, zaangażowana kadra,
  • Dodatkowe warsztaty dla osób trzeźwiejących po zakończonej terapii,
  • Możliwość wyjazdu na wczasy terapeutyczne z bliskimi,
  • Indywidualnie dobierany program terapii,
  • Terapie w 3 różnych grupach zaawansowania,
  • Hostele dla uzależnionych adaptujących się do życia,
  • Konsultacje po zakończeniu terapii i program 12 kroków,
  • Comiesięczne nagrody, takie jak wyjście na basen do atrakcyjnego hotelu,
Pomorska Klinika Terapeutyczna

Pomorska Klinika Terapeutyczna

Dane kontaktowe:

  • ul. Kosynierów 27
  • 84-230 Rumia
  • tel. +48 535
  • http://www.pktu.pl
  • pktu.rumia@gmail.com
  • wyświetlenia: 4023
  • wyświetlenia telefonu: 121
  • wyświetlenia strony int.: 103

Pomorska Klinika Terapeutyczna współpracuje z różnymi specjalistami m.in. terapeutami, psychologami czy pedagogami. Prowadzone są różne terapie w trybie dziennym, trwające około 4 tygodni oraz w trybie wieczorowym około 8 tygodni. Terapie prowadzone są metodą TSR, czyli Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach, czyli osiąganiu wcześniej zamierzonego sobie celu. Na terapii pacjenci uczą się, że jeśli coś działa, to należy robić tego więcej, jeśli nie, to robić coś innego, a jeśli nie trzeba to nie naprawiać. Usługi i pomoc w leczeniu uzależnień, oferowana przez ten ośrodek są dobierane i proponowane pacjentom według ich indywidualnych potrzeb. Ośrodek nastawiony jest, aby efektywnie pomagać osobom uzależnionym w spokojnej i miłej atmosferze tak, aby motywować do dalszej pracy. PKTU prowadzi również psychoedukację na temat uzależnień.

Zakres leczenia:
  • Leczenie alkoholizmu przeprowadzone może być dopiero po detoksykacji, którą również oferujemy w naszym ośrodku za dodatkową opłatą. Terapia prowadzona jest podczas sesji indywidualnych oraz grupowych.
  • Leczenie narkomanii oraz lekomanii również może obejmować detoks za dodatkową opłatą. Oprócz objawów fizycznych klinika zajmuje się psychoterapią, jak radzić sobie z tymi uzależnieniami, jak je zaakceptować i radzić sobie z nimi po zakończonym leczenia.
  • Leczenie uzależnienia od dopalaczy jest bardzo podobne jak w przypadku leczenia lekomanii i narkomanii. Terapie prowadzone są przez doświadczonych specjalistów, którzy wiedzą jak obchodzić się z osobami mającymi styczność z dopalaczami.
  • Leczenie uzależnienia od hazardu jest przede wszystkim terapią prowadzoną z nastawieniem na pozbycie się przyzwyczajenia do adrenaliny oraz chęci ryzykowania. Hazard to nie tylko gry pieniężne, ale również wszelkiego rodzaju loterie czy konkursy, które w kulminacyjnym punkcie oddają satysfakcję z odczuwanej adrenaliny.
  • Leczenie uzależnienia od Internetu i komputera jest dość trudne, gdyż w dzisiejszej dobie elektroniki, większość czynności związanych z informacjami czy kontaktem międzyludzkim odbywa się właśnie za pomocą komputera i Internetu. Jest to najczęstsza wymówka uzależnionych. Terapie mają na celu zrozumienie siebie i zaakceptowanie własnej osoby.
  • Leczenie seksoholizmu, czyli uzależnienia od masturbacji, seksu, a także pornografii. Terapie zapewniają zrozumienie odczucia wspólnoty z partnerem, jego akceptacji w całości i nietraktowanie seksu jako powinności, a jednak jako przyjemności odczuwanej wraz z partnerem.
  • Leczenie zakupoholizmu, czyli uzależnienia od robienia zakupów i wydawania pieniędzy bez namysłu i przemyśleń. Terapie mają na celu nauczenie takich osób (najczęściej kobiet) kontrolowania swoich zakupów, planowania wydatków oraz zaproponowanie i przedstawienie innych form radzenia sobie z problemami i osiągania szczęśliwego stanu bez wydawania pieniędzy.
  • Leczenie nałogowego objadania się, coraz bardziej powszechnego problemu w społeczeństwie. Leczy się niekontrolowane napady jedzenia za pomocą specjalistycznych grup terapeutycznych, z pomocą rodzin, na których emocjach i więziach można się skupić.
Co nas wyróżnia:
  • Pełna anonimowość,
  • Codziennie przeprowadzanie terapie,
  • Domowa atmosfera,
  • Dostęp do Internetu na terenie ośrodka,
  • Wspaniale urządzony ogród, w którym można się zrelaksować,
  • Komfortowo i elegancko urządzone wnętrze,
  • Terapia dla par,
  • Terapie leczenia uzależnień mogą być prowadzone w języku angielskim.