Prywatny Ośrodek Terapii Uzależnień Szansa

Prywatny Ośrodek Terapii Uzależnień Szansa

Dane kontaktowe:

Prywatny Ośrodek Terapii Uzależnień Szansa jest zlokalizowany w Krakowie. To miejsce, w którym znajdą Państwo profesjonalną pomoc w zakresie leczenia uzależnień takich jak: narkomania, lekomania czy alkoholizm. Ośrodek pomaga osobom pełnoletnim zmagającym się z nałogiem. Szansa nie jest nazwą przypadkową, nasza doświadczona kadra umożliwi Państwu stawienie czoła uzależnieniu i obrania sobie nowej drogi w swoim życiu. Decydując się na nasz ośrodek mogą Państwo liczyć na pełną dyskrecję, anonimowość i co najważniejsze – wysoką skuteczność terapii. Do każdego pacjenta podchodzimy w sposób indywidualny sporządzając osobisty plan terapii. Poza zajęciami terapeutycznymi uczymy również rozwijania umiejętności i zainteresowań, a w naszym ośrodku stawiamy także na zajęcia relaksacyjne i wycieczki krajoznawcze.

Zakres leczenia:
  • Alkoholizm – Ośrodek Terapii Uzależnień Szansa pomaga osobom uzależnionym od alkoholu. Lekceważenie problemu związanego z nałogiem alkoholowym może przynieść tragiczne skutki. Nasza wysoce wyspecjalizowana kadra pomaga przywrócić równowagę psychiczną osoby uzależnionej.
  • Narkomania – Pomagamy pacjentom uświadomić sobie o istniejącym problemie, negatywnych skutkach trwania w uzależnieniu, a także zniwelowania poczucia bezsilności wobec nałogu.
  • Lekomania – Naszą rolą jest pomoc w zrozumieniu, że lekomania jest równie niebezpieczna jak każdy inny nałóg. Bez profesjonalnej pomocy ciężko jest się z nim samodzielnie zmierzyć.
Co nas wyróżnia:
  • Doświadczony i wykwalifikowany zespół,
  • Specjalistyczna opieka,
  • Osobisty plan terapii,
  • Zajęcia relaksacyjne, wycieczki krajoznawcze,
  • Treningi zachowań asertywnych,
  • Nauka pozytywnego myślenia,
  • Komfortowe warunki.

Prywatne Centrum Terapii Uzależnień Koninki

Prywatne Centrum Terapii Uzależnień Koninki

Dane kontaktowe:

  • Poręba Wielka 480, 34-735 Niedźwiedź
  • 600 902 367
  • http://terapie.net.pl/
  • osrodek@terapie.net.pl
  • wyświetlenia: 1508

Prywatne Centrum Terapii Uzależnień Koninki to miejsce, gdzie osoby uzależnione od alkoholizmu, lekomanii i innych nałogów, mogą liczyć na profesjonalną pomoc. Samotna walka z nałogiem jest bardzo trudna. Nasze doświadczenie i obszerna wiedza w dziedzinie leczenia uzależnień, pozwalają nieść pomoc nawet w przypadku najgłębszych uzależnień. Jesteśmy akredytowanym podmiotem leczniczym. Nasz Ośrodek zlokalizowany jest w otulinie Gorczańskiego Parku Narodowego z dala od zabudowań, co daje realną możliwość relaksu. Takie wyciszenie i doskonałe warunki pozytywnie wpływają na cały proces wychodzenia z uzależnienia. Osoby, które decydują się na pobyt w naszym ośrodku, mogą liczyć zarówno na terapie grupowe, jak i indywidualne. Wprowadziliśmy również ćwiczenia oddechowe i relaksacyjne oraz muzykoterapię. Zdajemy sobie sprawę, że uzależnienie ma wpływ nie tylko na sferę fizyczną, ale przede wszystkim na psychiczną. Jesteśmy po to, aby pomóc Państwu odzyskać równowagę i harmonię w swoim życiu. Odrzucić życie z nałogiem i wspólnie wrócić na właściwe tory.

Zakres leczenia:
  • Terapia całodobowa – Czas trwania odwyku wynosi od 2 do 6 tygodni. Psychoterapia oparta jest o następujące bloki tematyczne: diagnostyczno-edukacyjny, akceptacja uzależnienia oraz nauka życia na trzeźwo. Oprócz tradycyjnych metod leczenia uzależnień, mamy do zaoferowania także: choreoterapię, jogę, a także techniki relaksacji.
  • Terapia ambulatoryjna – Terapia indywidualna i grupowa skierowana dla osób uzależnionych od alkoholu, hazardu lub leków oraz dla ich bliskich, jak również osób pijących ryzykownie (które nie są jeszcze uzależnione).
  • Paraterapia – Zajęcia stanowiące uzupełnienie leczenia: narciarstwo, treningi medytacji, wycieczki piesze, muzykoterapia, ćwiczenia oddechowe.
  • Alkoholizm,
  • Narkomania,
  • Dopalacze,
  • Lekomania,
  • Hazard,
  • Uzależnienie od internetu,
  • Detoksykacja.
Co nas wyróżnia:
  • Wieloletnie doświadczenie i wykwalifikowana kadra,
  • Atrakcyjna lokalizacja,
  • Paraterapia,
  • Szeroki zakres leczenia,
  • Profesjonalna opieka.

Substancje psychoaktywne i ich rodzaje

Substancje psychoaktywne i ich rodzaje

Substancje psychoaktywne to takie, które ze względu na swoje działanie wpływają na pracę naszego mózgu, a w efekcie zmieniają nasze zachowanie, emocje czy sposób rozumowania. Krótko mówiąc: w znacznym stopniu wpływają na naszą psychikę. Wśród tego typu środków znajdziemy zarówno te nielegalne, jak i legalne (należy do nich chociażby popularny i powszechnie spożywany alkohol). Jak działają poszczególne rodzaje substancji psychoaktywnych?

W uproszczeniu można powiedzieć, że chęć do odurzania się substancjami psychoaktywnymi towarzyszy nam od zawsze – pierwsze dowody na to, że ludzie korzystali ze środków psychotropowych, mają obecnie 10 tysięcy lat! W tamtym czasie odkrywano głównie psychoaktywne właściwości roślin, natomiast dzisiaj oprócz nich używa się także wielu środków syntetycznych.

Czym są substancje psychoaktywne? Najogólniej rzecz ujmując, nazywamy tak każdy środek, który w bezpośredni sposób oddziałuje na czynności mózgu, powodując rozmaite zmiany nastroju, zachowania, spostrzegania i świadomości. Oprócz substancji, których posiadanie i używanie jest zabronione przez prawo, do tej kategorii należy również wiele środków legalnych i powszechnie wykorzystywanych, takich jak alkohol lub leki stosowane w psychiatrii.

Substancje psychoakywne , Ranking Ośrodków Terapii,

Z pewnością wielu z nas bagatelizuje wpływ, jaki substancje psychoaktywne mają na nasz organizm. W końcu chyba każdy przynajmniej raz (na którym zresztą rzadko się kończy) pił alkohol i nie odczuł z tego powodu dotkliwych skutków ubocznych. Jeśli udało nam się nie przesadzić z jego ilością – mogliśmy niemal wcale nie poczuć jego działania na nasze ciało. Niestety, to właśnie te właściwości, które powszechnie uznajemy za zalety środków psychotropowych, stanowią o tym, że są one niebezpieczne. Alkohol czy narkotyki nie są przyjmowane „dla smaku” (a przynajmniej nie wyłącznie) – swoją popularność bez dwóch zdań zawdzięczają działaniu na nasz układ nerwowy. Wśród powodów sięgania po tego typu środki najczęściej wymienia się chęć zapomnienia o problemach, potrzebę bycia akceptowanym przez otoczenie oraz zaimponowania grupie znajomych, pragnienie poprawienia swojej kondycji fizycznej lub możliwości przyswajania wiedzy, szukanie nowych wrażeń i ciekawość oraz presję społeczną. Rzeczywiście, po przyjęciu substancji psychoaktywnej na ogół doświadczamy chwilowej przyjemności: rozluźniamy się, przestajemy odczuwać stres, lęk i zmęczenie, stajemy się bardziej odważni i towarzyscy. Należy jednak pamiętać, że substancje psychoaktywne i ich nadmierne spożywanie (czasami wystarczy jednorazowe, silne zatrucie) prowadzi zarówno do skutków ubocznych natury somatycznej (m.in. ostrych zatruć oraz uszkodzeń narządów wewnętrznych), jak i psychicznej (zaburzeń osobowości i zachowania, zaburzeń afektywnych, uzależnień czy zespołów abstynencyjnych).

Dostępne substancje psychoaktywne możemy podzielić na kilka kategorii:

– depresanty, czyli substancje o opóźniającym działaniu na nasz układ nerwowy; do depresantów należą: alkohol, eter, benzodiazepiny oraz opioidy (opium, morfina, heroina itd.);

– stymulanty – środki, które pobudzają nasz układ nerwowy, takie jak efedryna, amfetamina i jej pochodne, n-metyloksantyny (kofeina, teofilina, teobromina) oraz kokaina;

– psychodeliki – ich działanie polega na wywoływaniu zaburzeń w ośrodkowym układzie nerwowym; do psychodelików zaliczamy m.in.: MDMA, MDA, meskalina, DOM i LSD-25;

– konopie indyjskie oraz ich pochodne – łączą w sobie różne działania: oddziałują zarówno stymulująco, jak i depresyjnie, a dodatkowo wykazują cechy psychodelików; należą do nich THC, marihuana, haszysz itp.

substancje psychoakywne, Ranking Ośrodków Terapii, 2

Depresanty są popularne przede wszystkim wśród osób zestresowanych, pragnących się rozluźnić i zrelaksować. Ich nazwa pochodzi bezpośrednio od sposobu działania – substancje te oddziałują na układ nerwowy depresyjnie, czyli uspokajająco i spowalniająco. Sprawiają, że zmniejsza się nasze odczuwanie lęku, a my na chwilę zapominamy o problemach. Jako że skutkiem spożywania depresantów (takich jak alkohol) jest ułatwienie zasypiania, często stosowane są jako doraźny „środek nasenny”. Nie jest to jednak dobry sposób – takie „leczenie” bezsenności może skończyć się groźnym uzależnieniem. W dodatku w dużych dawkach depresanty mogą doprowadzić do utarty świadomości, a nawet śmierci.

Stymulanty w pewnym sensie działają odwrotnie niż depresanty – skutkiem ich zażywania jest pobudzenie układu nerwowego. Wiele osób stosuje je w sytuacjach, w których nie chcą lub nie mogą pozwolić sobie na sen: podczas prowadzenia pojazdów, w celu całonocnej nauki lub po to, by wytrzymać do końca imprezy. Studenci często uważają przyjmowanie stymulantów za świetny sposób na sesję: dzięki nim mogą nie spać przez całą noc i zapamiętać dużą porcję materiału. Niestety, po upływie czasu działania stymulantów czują się znacznie gorzej i odczuwają zmęczenie ze zdwojoną siłą. Nadużywanie tych środków grozi również chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz stanami lękowymi.

Wbrew powszechnemu przekonaniu psychodeliki nie powodują halucynacji. Wywołują zaś zaburzenia percepcji, dziwaczne myślenie i zmienione stany świadomości. Do skutków ubocznych przyjmowania tych substancji należą zaburzenia percepcji i osobowości, zaburzenia społeczne oraz emocjonalne.

Popularne konopie indyjskie oraz ich pochodne zniekształcają postrzeganie rzeczywistości, zaburzają zdolność do logicznego myślenia, pamięć oraz koordynację ruchową. Już po jednym dniu od odstawienia tych substancji możemy się zaś spodziewać objawów zespołu abstynencyjnego: nieustannego rozdrażnienia, senności (lub przeciwnie – problemów ze snem), apatii, bólu głowy oraz zaburzeń łaknienia.

Smartfony – uzależnienie od dzisiejszej technologii

Smartfony – uzależnienie od dzisiejszej technologii

Mało kto w dzisiejszych czasach wyobraża sobie życie bez telefonu komórkowego. Smartfony służą nam nie tylko do kontaktowania się z innymi, ale również do surfowania w sieci, słuchania muzyki, oglądania filmów, grania w gry, a nawet czytania książek. Niestety, każda rzecz, którą uznajemy za niezbędną do codziennego funkcjonowania, grozi niebezpiecznym nałogiem. W jaki sposób powstaje uzależnienie od nowoczesnej technologii?

Mówiąc o uzależnieniu, zwykle mamy na myśli substancje psychoaktywne. Wszyscy wiemy, jak bardzo szkodliwe potrafi być używanie tego typu środków. Alkohol oraz narkotyki bardzo szybko niszczą nasze zdrowie fizyczne: negatywnie wpływają na działanie naszych narządów wewnętrznych oraz zatruwają cały organizm, wobec czego skutki ich nadużywania stają się widoczne gołym okiem. Smartfony są jednak równie niebezpieczne. Istnieje jednak wiele nałogów, których konsekwencje nie są tak wyraźnie zauważalne dla otoczenia – do najczęściej występujących należą m.in. patologiczny hazard, uzależnienie od internetu, ortoreksja (uzależnienie od zdrowego odżywiania), uzależnienie od ćwiczeń fizycznych, seksoholizm czy zakupoholizm. Do wszystkich tych zaburzeń jakiś czas temu dołączył również fonoholizm, czyli uzależnienie od smartfonów.

Smartfony- uzależnienie, Ranking Ośrodków Terapii

Nie da się ukryć, że telefony komórkowe towarzyszą nam codziennie. W dodatku już dawno przestały służyć wyłącznie do dzwonienia i wysyłania wiadomości tekstowych. Przeciętny użytkownik smartfona ma na nim zainstalowanych mnóstwo rozmaitych aplikacji, które pozwalają mu na korzystanie z sieci, obcowanie z różnorodnymi wytworami popkultury, granie w gry, robienie zdjęć, kręcenie krótkich filmików, pracę, naukę i zabawę. Smartfony wiele rozmaitych funkcji, więc trudno się dziwić, że wielu z nas zupełnie nie wyobraża sobie bez niego życia. Z pewnością każdy z nas zna przynajmniej jedną osobę, która korzysta ze smartfona w każdej, nawet nieadekwatnej sytuacji: w pracy, podczas lekcji w szkole lub zajęć na studiach, a także podczas spotkań towarzyskich. Gdy taka osoba niechcący zostawi telefon w domu (choć nie zdarza się to często, bo wciąż go pilnuje) lub rozładuje się jej bateria, skutkuje to paniką, ogromnym dyskomfortem, wściekłością, a nawet lękiem.

Uzależnienie od smartfona przebiega podobnie do innych nałogów. Na początku chory zupełnie nie zdaje sobie sprawy z tego, że jego przywiązanie do nowoczesnych technologii nie mieści się w normie. Zupełnie nie zauważa, że stał się niewolnikiem sprzętu, który w zamyśle miał ułatwiać i uprzyjemniać jego codzienne funkcjonowanie. Nie widzi, że w rzeczywistości jego komfort życia uległ obniżeniu i ignoruje oczywiste sygnały, które powinny skłonić go do przemyślenia i zmiany swojego zachowania. Tymczasem traci zainteresowanie dotychczasowymi pasjami, zaniedbuje swoje obowiązki domowe oraz szkolne lub zawodowe, nie ma czasu na pielęgnowanie ważnych relacji międzyludzkich. Całe jego życie toczy się wokół jednego małego urządzenia, które pochłania jego uwagę bez reszty.

Choć nadużywanie telefonu nie prowadzi do tak drastycznych konsekwencji zdrowotnych jak picie dużych ilości alkoholu, branie narkotyków czy palenie papierosów, również nie pozostaje bez wpływu na nasze ciało i samopoczucie. Ostre, niebieskie światło emitowane przez sprzęty elektroniczne przyczynia się do nieodwracalnego pogorszenia wzroku, zaś pozostawanie w nienaturalnej pozycji prowadzi do powstawania bóli mięśni pleców oraz karku.

Ranking Ośrodków Terapii, smartfony, uzależnienie

W dodatku, choć niektórym pewnie trudno będzie w to uwierzyć, urządzenia elektroniczne charakteryzują się działaniem psychoaktywnym. To właśnie dlatego tak łatwo jest się od nich uzależnić i mają tak duży wpływ na nasze życie. Z pewnością każdy z nas niejednokrotnie zauważył, że korzystanie z tego typu urządzeń oddziałuje na nasz nastrój. Gry i inne aplikacje sprawiają, że jesteśmy weseli lub zestresowani. Większość z nas zna również stan, który pojawia się, gdy czekamy na ważną wiadomość i co chwilę sprawdzamy skrzynkę mailową lub SMS-ową. W takich momentach towarzyszy nam wiele rozmaitych emocji, a kiedy sprawy ułożą się zgodnie z naszymi oczekiwaniami – czujemy radość i ulgę. Niestety, te niewinne zmiany na dłuższą metę mogą zakończyć się poważnymi zaburzeniami w sferze emocjonalnej. W dodatku nadmiernie skupiając się na używaniu urządzeń elektronicznych, zaniedbujemy rodzinę, przyjaciół i znajomych, co prowadzi do problemów natury społecznej. Warto wiedzieć, że nadużywanie telefonów komórkowych i innych zdobyczy techniki wiąże się z depresją, stresem i stanami lękowymi.

Smartfony mogą mieć ogromny wpływ na nasze funkcjonowanie poznawcze. Specyficzny slang stosowany w wiadomościach tekstowych (pełen skrótów i młodzieżowych określeń) oddziałuje na rozwój kompetencji językowych. Okazuje się, że młodzież, która dopiero uczy się porozumiewania z innymi, w ten sposób może nabywać wiele nieprawidłowych nawyków. Mowa i pismo nastolatków nadużywających smartfonów pełne są błędów językowych, a także charakteryzują się stosowaniem ubogiego słownictwa.

Bulimia – przyczyny, objawy, leczenie

Bulimia – przyczyny, objawy, leczenie

Bulimia to bardzo poważne zaburzenie odżywiania, polegające na naprzemiennych epizodach restrykcyjnych diet oraz napadów obżarstwa kończących się wymiotami lub przyjmowaniem środków przeczyszczających. Podobnie jak anoreksja, bulimia jest chorobą dotyczącą ciała, jednak jej przyczyny i mechanizmy działania mają swoje źródło w psychice. Różnica między tymi dwiema chorobami jest taka, że bulimię znacznie trudniej wykryć, ponieważ nie ma ona aż tak widocznego wpływu na wygląd osoby nią dotkniętej. Czym jest bulimia i jakie są jej objawy? W jaki sposób można ją wyleczyć?

Choć zaburzenia odżywiania są dziś dość popularnym tematem, a wiedza na ich temat wydaje się być powszechna, w rzeczywistości wielu rzeczy jeszcze o nich nie wiemy. Bulimia (bulimia nervosa) jest jednostką chorobową, która została wyodrębniona stosunkowo niedawno. W rzeczywistości sprowadzanie jej do epizodów obżarstwa i wymiotów jest bardzo upraszczające. Podobnie jak anoreksja, bulimia jest zaburzeniem dotykającym nie tylko jednostek, ale związanym z funkcjonowaniem całych ich rodzin. Jest ściśle związana z przekonaniami danej osoby, jej stosunkiem do siebie i własnego ciała, co nie zmienia faktu, że jej konsekwencje wykraczają poza zmianę wyglądu. Do skutków bulimii należy nie tylko osłabienie zdrowia fizycznego, ale również pogorszenie wyników w nauce czy pracy, zaniedbanie dotychczasowych zainteresowań oraz kontaktów społecznych.

Bulimia, Ranking Ośrodków Terapii

Oczywiście, osią bulimii jest nieprawidłowy stosunek do własnego ciała oraz jedzenia. W tej kwestii choroba ta również przypomina anoreksję: problemy często zaczynają się od uwewnętrznienia kulturowych wzorców piękna. Osoba cierpiąca na bulimię bardzo chciałaby im sprostać, a skoro jej się to nie udaje, ma bardzo negatywne zdanie o wyglądzie swojego ciała. Nienawidzi go i za wszelką cenę chciałaby je zmienić. Z tego powodu stosuje drakońskie diety. W przeciwieństwie do anorektyków nie udaje jej się jednak wytrzymać na głodówce. Od czasu do czasu doświadcza chwil „słabości”, które prowadzą do napadów obżarstwa. W takim stanie bulimik jest potrafi przyjąć nawet kilka tysięcy kalorii! Oczywiście, po tego rodzaju epizodzie pojawiają się ogromne wyrzuty sumienia i lęk przed przytyciem. Chory próbuje więc „zniwelować” skutki swojego niepohamowania, biorąc leki przeczyszczające lub wymiotując.

W przypadku osób cierpiących na zaburzenia odżywiania jedzenie nie jest jedynie sposobem na zaspokojenie głodu lub chwilową przyjemność. Ich stosunek do pożywienia jest znacznie bardziej emocjonalny. Epizody bulimiczne są odpowiedzią na negatywne uczucia, stres, poczucie porażki lub krzywdy. Chory zachowuje się wówczas jak alkoholik lub narkoman na głodzie: nie jest w stanie myśleć racjonalnie, jego głowę zaprząta przede wszystkim chęć zdobycia i skonsumowania określonych produktów. W skrajnych przypadkach może się to skończyć nawet kradzieżą.

Mimo wszystko, bulimik ma świadomość, że jego zachowanie nie jest normalnie. Wstydzi się swoich napadów, wobec czego skrzętnie ukrywa je przed rodziną i znajomymi. Często kończy się to znacznym rozluźnieniem relacji z bliskimi.

Zespół uzależnienia od nikotyny jest chorobą zapisaną w klasyfikacji ICD-10. Schorzenie to ma charakter nawracający i przewlekły, wymagający specjalistycznego leczenia. Jeśli już raz dojdzie do rozwinięcia się nałogu, dochodzi do trwałych zmian w funkcjonowaniu ośrodkowego układu nerwowego. To właśnie dlatego często mówi się, że najlepiej jest nigdy nie zaczynać palenia – nawet po skutecznej terapii ryzyko powrotu do nałogu jest bowiem bardzo duże.

Podobnie jak w przypadku innych uzależnień, dochodzi do dwóch rodzajów zależności – fizycznej i psychicznej. Ta ostatnia polega na nieodpartej potrzebie sięgania po kolejną dawkę (najczęściej poprzez wypalenie papierosa). Zwykle ma to miejsce, gdy dana osoba czuje się zestresowana, niepewna, odczuwa lęk lub znajduje się w emocjonalnie trudnej sytuacji. W ten sposób papieros zaczyna się jej kojarzyć z czymś, co uspokaja i dodaje pewności siebie, choć w rzeczywistości podobne zachowanie nie jest niczym innym jak ucieczką od problemu.
Gdy nałogowiec w danej chwili nie może zażyć kolejnej dawki nikotyny, pojawia się u niego cała gama objawów zespołu abstynencyjnego. Najczęściej możemy je zaobserwować w takich sytuacjach życia codziennego jak niemożność zapalenia papierosa w tramwaju, samolocie, w pracy, szpitalu czy restauracji lub wtedy, gdy świadomie podejmujemy decyzję o rzuceniu nałogu.

Do najczęściej występujących objawów zespołu abstynencyjnego zaliczamy:
– zawroty głowy,
– niepokój,
– rozdrażnienie,
– głód nikotynowy (silną potrzebę sięgnięcia po papierosa),
– pojawiające się nagle zmęczenie,
– drażliwość,
– spadek koncentracji,
– irytację,
– zaburzenia snu (zazwyczaj jest to nagle pojawiająca się bezsenność),
– zaburzenia apetytu (silne jego zwiększenie).

Ranking Ośrodków Terapii, Bulimia1

Jakie są przyczyny bulimii? Podobnie jak w przypadku innych zaburzeń odżywiania, znaczną rolę grają tutaj relacje rodzinne. Badania pokazują, że duży odsetek chorych dziewcząt zaczęło się odchudzać za namową swoich matek. Czynnikiem ryzyka jest też doświadczenie wykorzystywania seksualnego. Zaburzenia odżywiania najczęściej dotykają osoby zdolne, perfekcjonistów, którzy lubią sprawować całkowitą kontrolę nad swoim życiem. Jednocześnie w przypadku bulimii kontrola ta sprawia wyraźne problemy – stąd epizody obżarstwa, które przerywają dietę odchudzającą. Ryzyko zapadnięcia na tę chorobę jest wysokie w przypadku osób zestresowanych oraz wykonujących zawody wymagające szczupłej sylwetki (baletnice, modelki, sportowcy).

Jak rozpoznać bulimię u bliskiej osoby? Powodem do niepokoju powinny być następujące symptomy:

– samotne jedzenie lub chowanie posiłku na później,

– wizyty w toalecie zaraz po jedzeniu,

– fascynacja zdrowym odżywianiem i dietami odchudzającymi,

– samoocena w dużej mierze oparta na wyglądzie zewnętrznym oraz masie ciała.

Rozpoznanie bulimii jest bardzo trudne, ponieważ cierpiące na nią osoby zwykle nie są wychudzone – ich waga oscyluje w granicach normy. Dlatego warto uważnie obserwować zachowanie swoich bliskich, ponieważ to właśnie ono zdradza istnienie problemu.

Leczenie zaburzeń odżywiania nie jest łatwym zadaniem i wymaga zaangażowania całego systemu rodzinnego. Terapeuta wskazuje, które aspekty funkcjonowania grupy mogły przyczynić się do rozwoju choroby, a co za tym idzie – co należałoby zmienić. Wsparcie bliskich jest bardzo istotne dla pozytywnych rezultatów oddziaływań terapeutycznych. Główną drogą do zdrowienia jest psychoterapia, podczas której bulimik uczy się konstruktywnych sposobów radzenia sobie ze stresem oraz wzmacnia swoją samoocenę. Czasami leczenie trzeba wspomóc lekami psychotropowymi (głównie antydepresantami).