Uzależnienie od leków przeciwbólowych – objawy, skutki, leczenie

Uzależnienie od leków przeciwbólowych – objawy, skutki, leczenie

Uzależnienie od leków przeciwbólowych, objawy, skutki, leczenie - Ranking Ośrodków Terapii

Uzależnienie od leków przeciwbólowych jest poważnym problemem zdrowotnym, który dotyka coraz większą liczbę osób na całym świecie. Leki przeciwbólowe, zwłaszcza opioidowe, są powszechnie stosowane w celu złagodzenia bólu, ale ich nadużywanie może prowadzić do uzależnienia fizycznego i psychicznego, a także do poważnych konsekwencji zdrowotnych i społecznych.

Rozwój tolerancji – czynnik który ciężko zatrzymać

Pierwszym istotnym aspektem objawów uzależnienia od leków przeciwbólowych jest rozwój tolerancji. Osoby z uzależnieniem z czasem potrzebują coraz większych dawek leków, aby osiągnąć ten sam efekt przeciwbólowy, co może prowadzić do niekontrolowanego wzrostu dawek i ryzyka przedawkowania. Rozwój tolerancji jest kluczowym aspektem uzależnienia od leków przeciwbólowych. Jest to proces, w którym organizm stopniowo staje się mniej wrażliwy na działanie leków, co prowadzi do konieczności zwiększania dawek, aby osiągnąć ten sam efekt przeciwbólowy. W przypadku leków opioidowych, takich jak morfina, oksykodon czy fentanyl, rozwój tolerancji może być szybki i znaczący.

Mechanizm rozwijania tolerancji jest złożony i obejmuje szereg procesów biologicznych. Jednym z kluczowych czynników jest adaptacja receptorów opioidowych w mózgu. W miarę regularnego stosowania leków opioidowych, receptory te mogą ulegać zmianom, stając się mniej wrażliwe na działanie leku. W rezultacie konieczne staje się zwiększenie dawki leku, aby osiągnąć ten sam efekt przeciwbólowy. Ponadto, rozwój tolerancji może być również związany z adaptacją układu nerwowego na działanie leków. To adaptacja może obejmować zmiany w przewodzeniu sygnałów nerwowych oraz w uwalnianiu neurotransmiterów, co prowadzi do zmniejszonej skuteczności leku w łagodzeniu bólu.

Rozwój tolerancji może być również skutkiem stosowania leków przeciwbólowych w sposób nieregularny lub niewłaściwy. Osoby, które stosują leki przeciwbólowe częściej niż zaleca lekarz lub w dawkach większych niż zalecane, mogą szybciej rozwijać tolerancję i być bardziej narażone na uzależnienie. Niestety, rozwój tolerancji może prowadzić do spiralnego wzrostu dawek leków, co z kolei zwiększa ryzyko przedawkowania, poważnych działań niepożądanych i innych negatywnych konsekwencji zdrowotnych. Dlatego też ważne jest monitorowanie pacjentów stosujących leki przeciwbólowe oraz świadomość konieczności ścisłego przestrzegania zaleceń dotyczących dawek i sposobu stosowania leków w celu minimalizacji ryzyka rozwoju tolerancji oraz innych powikłań związanych z uzależnieniem.

Uzależnienie psychiczne – pragnienie nie do przezwyciężenia

Uzależnienie od leków przeciwbólowych, objawy, skutki, leczenie - Ranking Ośrodków Terapii

Drugim charakterystycznym objawem jest uzależnienie psychiczne, które objawia się silnym pragnieniem leków, niekontrolowanym myśleniem o nich oraz trudnościami w kontrolowaniu ich stosowania pomimo negatywnych konsekwencji zdrowotnych, społecznych i zawodowych. Uzależnienie od leków przeciwbólowych często prowadzi do objawów odstawienia, gdy osoba próbuje ograniczyć lub zaprzestać stosowania leków. Objawy te mogą być bardzo nieprzyjemne i obejmować bóle mięśni, nudności, wymioty, bezsenność, drażliwość oraz silne pragnienie ponownego zażycia leku.

Uzależnienie psychiczne przy uzależnieniu od leków przeciwbólowych to stan, w którym osoba doświadcza silnego pragnienia leków, niekontrolowanego myślenia o nich oraz trudności w kontrolowaniu ich stosowania pomimo negatywnych konsekwencji zdrowotnych, społecznych i zawodowych.

Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne

Jednym z kluczowych aspektów uzależnienia psychicznego jest rozwój obsesyjnego myślenia o lekach przeciwbólowych. Osoby uzależnione często nieustannie myślą o możliwości zażycia leku, nawet gdy nie ma realnej potrzeby leczenia bólu. Myślenie to może stać się dominującym elementem życia codziennego, prowadząc do negatywnego wpływu na funkcjonowanie zawodowe, społeczne oraz rodzinne. Silne pragnienie leków przeciwbólowych, zwłaszcza w sytuacjach stresowych lub gdy osoba doświadcza emocjonalnych trudności, jest kolejnym charakterystycznym objawem uzależnienia psychicznego. Pragnienie to może być tak intensywne, że osoba uzależniona podejmuje działania mające na celu pozyskanie leków, mimo świadomości negatywnych konsekwencji takiego zachowania.

Utrata kontroli nad zażywaniem leków

Utrata kontroli nad stosowaniem leków przeciwbólowych jest kolejnym istotnym aspektem uzależnienia psychicznego. Osoby uzależnione często mają trudności w ograniczaniu dawek leków, mimo świadomości zagrożenia dla zdrowia i życia. Kontrola ta może być również utracona w kontekście innych obszarów życia, takich jak relacje rodzinne, zawodowe czy społeczne, gdy uzależnienie staje się priorytetem ponad wszystko inne. Ponadto, uzależnienie psychiczne często prowadzi do negatywnych zmian w zachowaniu i emocjach.

Osoby uzależnione mogą doświadczać uczuć lęku, depresji, złości czy rozdrażnienia w przypadku ograniczenia dostępu do leków. Mogą również wykazywać zachowania kompulsywne, takie jak kłamstwa czy manipulacje, w celu pozyskania leków.

Uzależnienie psychiczne przy uzależnieniu od leków przeciwbólowych jest zatem kompleksowym zjawiskiem, które wykracza poza samą kontrolę fizyczną nad stosowaniem leków. Wymaga kompleksowego podejścia terapeutycznego, które uwzględni zarówno aspekty fizyczne, jak i psychiczne uzależnienia, oraz świadomości społecznej i wsparcia, aby pomóc osobom uzależnionym w przezwyciężeniu problemu i powrocie do zdrowego, pełnowartościowego życia.

Kolejnym istotnym aspektem jest nadużywanie leków przeciwbólowych w celach rekreacyjnych lub nierozważne stosowanie ich w połączeniu z innymi substancjami psychoaktywnymi, co zwiększa ryzyko przedawkowania i zgonu. Uzależnienie od leków przeciwbólowych może również prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak uszkodzenie wątroby, nerek, serca, układu oddechowego, a także zaburzenia psychiczne, depresja, lęki i myśli samobójcze.

Skutki lekomanii

Społeczne skutki uzależnienia od leków przeciwbólowych mogą być równie dotkliwe, obejmując problemy rodzinne, utratę pracy, kłopoty finansowe, problemy prawne, a nawet alienację społeczną. Dlatego też ważne jest rozpoznanie objawów uzależnienia od leków przeciwbólowych oraz szybkie podjęcie odpowiednich działań, takich jak terapia poznawczo-behawioralna, wsparcie społeczne, leczenie farmakologiczne, a w przypadkach poważnych, hospitalizacja i odwyk.

Ważne jest również promowanie świadomości na temat ryzyka uzależnienia od leków przeciwbólowych oraz edukacja pacjentów, lekarzy i społeczności w celu zapobiegania nadużyciom i minimalizowania szkód z nimi związanych. Jednocześnie konieczne jest rozwijanie alternatywnych strategii zarządzania bólem, które będą skuteczne i bezpieczne dla pacjentów.

Uzależnienie od leków – jak z tego wyjść?

Uzależnienie od leków – jak z tego wyjść?

Uzależnienie od leków lub inaczej lekomania to stan, który jest spowodowany dłuższym stosowaniem leku bądź kilku różnych substancji. Przyjmowane środki wpływają na czynności psychiczne i somatyczne, co prowadzi do zmiany zachowania uzależnionej osoby. Dlatego leczenie tej choroby jest dość trudne i wymaga profesjonalnych metod.

Uzależnienie od leków – jak z tego wyjść

Jakie są objawy uzależnienia od leków?

Uzależnienie mogą powodować zarówno środki przypisywane przez lekarza, jak i preparaty bez recepty. Jest to jeszcze groźniejsze ze względu na łatwy dostęp do tych substancji, nawet bez wyraźnych wskazań medycznych. Najczęściej uzależniają leki nasenne i uspokajające, a także opioidowe leki przeciwbólowe oraz substancje dopingujące. Niekiedy uzależnienie powodują również krople do nosa oraz leki hormonalne.

Uzależnienie od leków jest trudne do zdiagnozowania, tym bardziej że nawet chora osoba nie chce przyznać się do nadużywania tych środków. Wtedy niezbędna jest dokładna obserwacja, bo tylko wtedy będziesz mógł dostrzec objawy zależności lekowej, czyli np.:

  • nadmierną koncentrację na zdobywaniu leków,
  • pojawienie się uporczywych objawów zespołu abstynencyjnego – po 10 do 48 godzin od odstawienia leków,
  • przyjmowanie coraz większych dawek leków, co jest spowodowane uodpornieniem organizmu na dane substancje,
  • regularne przedłużanie kuracji przypisywanych przez lekarza – nawet o 6 tygodni,
  • zmiany osobowościowe np. niskie zdolności psychosomatyczne,
  • uczucie niepokoju i lęku,
  • brak apetytu,
  • drżenie mięśni,
  • nudności,
  • bezsenność.

Najczęściej występujące objawy odstawienia leków

Praktycznie niemożliwe jest samodzielne wyleczenie uzależnienia od leków. Przede wszystkim ze względu na silną zależność psychiczną oraz pojawienie się objawów zespołu abstynencyjnego – są bardzo podobne do tych, występujących przy alkoholizmie i narkomanii. Na początku zazwyczaj odczuwalne są bóle głowy i mięśni, a także drgawki, zawroty głowy oraz dokuczliwe objawy związane z układem nerwowym np.:

  • stany depresyjne,
  • płaczliwość,
  • lęki,
  • bezsenność oraz ospałość,
  • nerwowość, a nawet agresja,
  • pogorszenie koncentracji,
  • urojenia, halucynacje i omamy – występują jedynie w przypadku silnego uzależnienia od leków.

Sygnały wskazujące na uzależnienie od leków

Terapeuci wyodrębnili szereg sygnałów, które wskazują na wystąpienie zależności lekowej. Należą do nich m.in.:

  • sięganie po substancje farmaceutyczne nawet bez wyraźnych wskazań medycznych,
  • stopniowe zwiększanie dawek przyjmowanych leków,
  • przyjmowanie środków farmaceutycznych nawet po ustaniu objawów choroby,
  • umawianie się na wizyty lekarskie do wielu specjalistów, aby zdobyć kilka lub nawet kilkanaście recept na dany lek,
  • częste wizyty w gabinetach lekarskich,
  • mieszanie kilku leków o takim samym działaniu np. przeciwbólowych i uspokajających,
  • lęk pojawiający się w momencie kończenia się zapasów leków.

Już lekarz rodzinny powinien dostrzec pierwsze sygnały wskazujące na uzależnienie od leków. Zazwyczaj występują wtedy wzory zachowań, które powinny wzbudzić niepokój. Szczególnie dotyczy to:

  • próśb o przypisanie konkretnych leków – zazwyczaj pacjent tłumaczy się tym, że zamienniki w ogóle nie pomagają,
  • pewności, że tylko mocniejsze dawki przynoszą oczekiwany skutek,
  • próby manipulacji – pacjent stwierdza, że nie zdążył wcześniej wykupić leków,
  • wizyty u kilku różnych specjalistów.

 

Na czym polega proces diagnostyczny osoby uzależnionej od leków?

Pierwszym krokiem w leczeniu uzależnienia od leków jest prawidłowa diagnoza. Kluczowe jest to, żeby chory sam przyznał się przed sobą i bliskimi, że ma problem z lekomanią. Na dalszych etapach leczenia ważna jest też motywacja, bo to ona pomoże przezwyciężyć objawy zespołu abstynencyjnego. Niekiedy niezbędna jest interwencja rodziny bądź przyjaciół, bo dopiero to stanowi dla chorej osoby impuls do zastanowienia się nad swoim zachowaniem.

Osoby z podejrzeniem lekomanii powinny rozpocząć proces diagnostyczny od wizyty u lekarza rodzinnego, który następnie może skierować pacjenta do specjalisty od uzależnień bądź poradni psychologicznej.

Lekarz pierwszego kontaktu będzie chciał ustalić, z jaką częstotliwością i jakie leki były przyjmowane przez pacjenta z podejrzeniem lekomanii, Poza tym będzie próbował dowiedzieć się, do jakich zmian w życiu prywatnym, rodzinnym i zawodowym ostatnio doszło u osoby z podejrzeniem lekomanii. Specjalista z pewnością będzie też chciał wiedzieć, czy próby odstawienia konkretnych środków farmaceutycznych zakończyły się pojawieniem objawów zespołu abstynencyjnego.

Kolejnym krokiem podczas diagnozy jest sprawdzenie, jaki jest stan fizyczny pacjenta. Dlatego potencjalny lekoman jest poddawany badaniom np. badaniu krwi. W ten sposób możliwe jest ustalenie stopnia uzależnienia i konieczności poddania leczeniu czy detoksykacji.

Jakie są sposoby leczenia lekomanii?

Po rozpoznaniu uzależnienia od leków niezbędne jest przejście do kolejnych etapów leczenia tej choroby. Można stosować różne metody w zależności od tego, jak silne jest uzależnienie. Wiele zależy również od rodzaju przyjmowanych substancji. Jednak zazwyczaj niezbędna jest detoksykacja, porady i terapie behawioralne, a także programy rehabilitacyjne oraz terapie grupowe. Niekiedy potrzebne jest też wsparcie medykamentami, ale w przypadku uzależnienia od leków ta metoda jest rzadko stosowana.

Niezbędne jest przeprowadzenie bezpiecznego odstawienia leków uzależniających. Dzięki temu uda się osłabić objawy zespołu abstynencyjnego. Dlatego na początku zmniejszana jest dawka oraz częstotliwość przyjmowanych medykamentów. Niekiedy ten proces trwa nawet 30 dni.

Na czym polega detoksykacja w leczeniu uzależnienia od leków?

Leczenie uzależnienia od leków trzeba rozpocząć od detoksykacji organizmu, która powinna odbywać się w specjalistycznym ośrodku. Niezbędna jest też kontrola lekarska, bo ten proces może być trudny dla pacjenta, a przede wszystkim przyczyniać się do powstania bolesnych dolegliwości. Sam proces detoksykacji polega na stopniowym zmniejszaniu dawek konkretnych medykamentów i zastępowaniem ich środkami o terapeutycznym działaniu. Mogą to być np. leki przeciwdepresyjne.

Podczas detoksykacji pacjent z pewnością będzie odczuwał silną potrzebę sięgnięcia po lek, od którego jest uzależniony. Poza tym pojawią się symptomy zespołu abstynencyjnego. To wszystko sprawi, że ten okres będzie dla uzależnionej osoby niezwykle trudny i bolesny. Większość placówek rekomenduje, aby w tym czasie ograniczyć liczbę odwiedzin – jeśli pacjent znajduje się w stacjonarnym ośrodku. Znacznie zwiększa to szanse na pozytywne zakończenie leczenia, bo rodzina jest bardziej podatna na manipulacje ze strony uzależnionej osoby.

Terapia leczenia lekomanii – na czym polega?

Jednym z najistotniejszych etapów leczenia uzależnienia od leków jest psychoterapia. Czas leczenia jest indywidualnie dopasowywany do potrzeb pacjenta, bo zależy od złożoności danego problemu. Zazwyczaj jest to ustalane po rozmowie z uzależnioną osobą oraz tuż po badaniach lekarskich.

W stacjonarnych ośrodkach leczenia uzależnień stosowane są zarówno terapie indywidualne, jak i grupowe. Podczas takich spotkań pacjent poznaje działania przyjmowanych leków, wspólnie z terapeutą ustala psychologiczne podłoże uzależnienia i uczy się nowych zachowań, które pozwolą mu w przyszłości poradzić sobie w trudnych sytuacjach.

Szczególnie w leczeniu uzależnienia od benzodiazepinu, który znajduje się w środkach uspokajających i nasennych, dobrze sprawdza się model społeczności terapeutycznej. Wtedy pacjenci wspólnie pracują lub zdobywają nowe umiejętności, a dzięki temu uczą się nawiązywać właściwie relacje i zwalczać objawy zespołu abstynencyjnego.

 

Prywatny Ośrodek Leczenia Uzależnień Tratwa

Prywatny Ośrodek Leczenia Uzależnień Tratwa

Dane kontaktowe:

  • Beskidzka 8, 43-460 Wisła
  • tel. +48 666
  • https://tratwa.pl/
  • biuro@twojatratwa.pl
  • wyświetlenia: 23316
  • wyświetlenia telefonu: 696
  • wyświetlenia strony int.: 696

Prywatny Ośrodek Leczenia Uzależnień Tratwa to miejsce, gdzie osoby uzależnione zawsze mogą liczyć na pomocną dłoń. Nazwa ośrodka nie jest przypadkowa. Nałogi zmieniają nasze życie na gorsze i często jesteśmy bezradni wobec nich. Jednak i w tej sytuacji mogą Państwo znaleźć „Tratwę” dla siebie, która umożliwi Wam bezpieczne dopłynięcie na drugi brzeg. Pomaga w tym wykwalifikowana kadra składająca się m.in. z psychologów, psychiatrów, terapeutów oraz specjalistyczna opieka lekarska. W naszym ośrodku dbamy w stu procentach o Państwa komfort, dlatego w swojej ofercie mamy wyłącznie pokoje o wysokim standardzie. W te świetne warunki pobytu wpisana jest również piękna lokalizacja, a więc Wisła i otoczenie Gór Beskidu Śląskiego. Trafiając do nas, mogą Państwo liczyć na pełną dyskrecję, uwagę oraz indywidualne podejście. Tylko takie nastawienie pozwala na zakończenie terapii sukcesem.

Zakres leczenia:
  • Terapia motywacyjna – Terapia trwa 14 dni. Podczas pobytu osoby uzależnione (oraz będące w nawrocie choroby) od alkoholu, narkotyków i leków, mogą liczyć na profesjonalną pomoc z naszej strony. Zapewniamy badania lekarskie, pełną opiekę psychologiczną, konsultacje z psychiatrą, spotkania z trzeźwiejącymi alkoholikami i narkomanami oraz osobisty plan terapii. Ponadto w naszej ofercie znajdują się również treningi asertywnych zachowań abstynenckich, treningi relaksacyjne, bezpłatna detoksykacja, a także atrakcje typu: siłownia czy basen.
  • Terapia stacjonarna (4 tygodnie) – Każda terapia, którą oferuje ośrodek, oparta jest o profesjonalną pomoc służącą wyjściu z nałogu. Jest to zarówno terapia indywidualna, jak i grupowa. Pacjenci ośrodka mają zapewnione bezpłatne badania laboratoryjne oraz zróżnicowane plany zajęć.
  • Terapia stacjonarna (8 – 12 tygodni) – Każde uzależnienie jest inne, dlatego indywidualne podejście do pacjenta jest po prostu niezbędne. Niekiedy potrzeba więcej czasu na to, aby wyjść z uzależnienia, jednak jest to możliwe o ile w porę otrzyma się profesjonalną pomoc.
  • Alkoholizm,
  • Lekomania,
  • Narkomania,
  • Seksoholizm,
  • Hazard,
  • Uzależnienie od internetu,
  • Współuzależnienie.
Co nas wyróżnia:
  • Osobisty plan terapii,
  • Wykwalifikowana kadra,
  • Wielowymiarowy plan zajęć,
  • Bezpłatne badania laboratoryjne,
  • Atrakcyjna lokalizacja,
  • Basen,
  • Siłownia.
Wywiad z kierownictwem ośrodka terapii uzależnień Szansa na Wolność

Wywiad z kierownictwem ośrodka terapii uzależnień Szansa na Wolność

Ośrodek Szansa na Wolność – Wywiad z kierownictwem ośrodka terapii uzależnień – Panią Jadwigą Lipus

 

Dlaczego właściwie powstał Ośrodek?

Ośrodek Terapii Uzależnień „Szansa na wolność” otworzyłam w listopadzie 2017r. Pracuję z osobami uzależnionymi oraz ich rodzinami od 29 lat. Wiem czym jest uzależnienie i ile cierpień przysparza nie tylko osobie uzależnionej, ale także jej bliskim. Poznałam warunki pracy z osobami uzależnionymi pracując w poradniach, w ośrodkach stacjonarnych, w których pobyt był refundowany przez NFZ
i również w prywatnych ośrodkach terapeutycznych. Po przejściu na emeryturę postanowiłam spełnić swoje marzenie, którym było stworzenie przytulnego, pełnego ciepła, zrozumienia i wsparcia ośrodka terapeutycznego. W którym wszyscy będą traktowani z szacunkiem i z godnością. Pragnę nadal pomagać osobom borykającym się z różnego rodzaju uzależnieniami i dać im szansę na nowe, trzeźwe życie, wolne od nałogu.

Skąd pomysł na nazwę Ośrodka?

Uzależnienie jest realnym zagrożeniem wolności. Każdy człowiek ma swoje wady i zalety, jednak nie każdy je sobie uświadamia. Posiada zdolności czy umiejętności, z których nie zawsze korzysta. Sytuacje i zdarzenia życiowe wzbudzają w każdym człowieku emocje, ale nie każdy sobie z nimi radzi i często tłumi je w sobie. Kiedy trafi na substancję, która je wyciszy i choć na chwilę poczuje ulgę pamięta o tym. W trudnej dla siebie sytuacji, kiedy nie radzi sobie z problemem i cierpi, to z własnego doświadczenia już wie, jak sobie pomóc. Sięga po używkę, która choć na chwilę pozwoli zapomnieć mu o problemie i poczuć się lepiej. Tak wkracza na drogę do uzależnienia. W końcu substancja ta zniewala go. Uzależniony stara się walczyć z nałogiem, chce się od niego uwolnić, ale sam nie daje rady i potrzebna jest mu profesjonalna terapia i wsparcie. Terapia w naszym Ośrodku to właśnie szansa na uwolnienie się od nałogu, to właśnie jest szansa na wolność. Na odczuwanie siebie i świata,
na świadome podejmowanie dojrzałych decyzji i na świadomą wolność wyboru.

Czy Ośrodek wyróżnia się czymś szczególnym na tle innych ośrodków?

Wyróżnia nas na pewno samo podejście do pacjenta – ciepło, szczerość, tolerancja, przyjazna kameralno-domowa atmosfera. Ośrodek przewidziany jest dla niewielkiej, maksimum 10 osobowej grupy pacjentów, co sprawia, iż terapeuci mogą więcej czasu poświęcić każdej osobie przebywającej na terapii. Sprawdzony program terapeutyczny prowadzony przez doświadczonych i certyfikowanych terapeutów. Działamy zgodnie z prawem tj. mamy ustalony program terapeutyczny, wykwalifikowany zespół terapeutyczny i medyczny, prowadzimy działania edukacyjno-konsultacyjne dla rodzin.
W naszym ośrodku pacjenci mają dostęp do fachowej literatury, filmów terapeutycznych, telewizji, internetu, dostęp do dobrze zaopatrzonej kuchni oraz smaczne posiłki. Pamiętam pacjenta, który pierwsze kroki w ośrodku skierował do kuchni i zrobił przegląd lodówki, a kiedy stwierdził, że jej zawartość mu odpowiada zdecydował się na pobyt w ośrodku. Okazało się, że jest to jego drugi ośrodek, w poprzednim był stale głodny. W wolnych chwilach pacjenci mogą korzystać z siłowni znajdującej się na terenie ośrodka, w towarzystwie opiekuna wyjść na kryty basen, skorzystać z sauny, czy pograć w kręgle. W niedzielę mogą uczestniczyć w krótkich wycieczkach krajoznawczych.

W jakim wieku można zgłosić się do Was na terapię i w jakim wieku najczęściej zgłaszają się ludzie? Z czego to może wynikać?

Przyjmujemy osoby powyżej 18 roku życia i takie się do nas zgłaszają. Osoby uzależnione
od narkotyków przyjeżdżające na terapię są wiekowo młodsze, to osoby w wieku 18 – 30 lat. Osoby w wieku 20 – 60 lat to osoby uzależnione od alkoholu, leków, hazardu. Bywają także starsze osoby. Zgłaszają się do nas osoby, które doświadczyły wielu strat spowodowanych piciem alkoholu, czy zażywaniem środków psychotropowych, które są zmęczone fizycznie i psychicznie życiem jakie prowadziły przez ostatni okres. Osoby, które dostrzegają, iż droga którą obrały prowadzi ku śmierci. Często ich życie legło w gruzach. Sami nie wiedzą kim są i jacy są, i nie chcą tak dalej żyć. Przecież kiedyś mieli swoje plany, marzenia i cele. Chcą zacząć nowe trzeźwe życie wolne od zgubnego nałogu.

Stawiają Państwo na indywidualne podejście do pacjenta. Czy jest to trudne, czy raczej ułatwia współpracę?

Indywidualne podejście do pacjenta ułatwia współpracę .Pacjentów zgłaszających się na terapię łączy wspólny problem – uzależnienie, ale każda osoba jest inna. I chociaż mają podobne problemy to jednak inną sytuację osobistą i życiową. Dlatego istotne jest, aby każdy pacjent brał udział w terapii grupowej i indywidualnej. W kontakcie indywidualnym z terapeutą pacjent bardziej się otwiera przez co daje się lepiej poznać. Ma możliwość omówić i przepracować swoje problemy osobiste, o których nie chce mówić przed grupą. Czuje, że on i jego problemy są ważne. Kontakt indywidualny daje nam możliwość lepiej przyjrzeć się sytuacji osobistej i życiowej danej osoby co ułatwia proces terapeutyczny i ułatwia trzeźwienie. Pacjent przyjeżdża do nas z bagażem swoich problemów, zaś my pomagamy w ich rozwiązywaniu. Staramy się, aby po opuszczeniu ośrodka żaden stary problem nie uwierał pacjenta jak kamień w bucie. Pamiętam pacjentkę, która powróciła do picia po 20 latach trzeźwości z powodu między innymi nie rozwiązanego problemu z przeszłości.

Małe grupy terapeutyczne są według Państwa lepszym rozwiązaniem?

Małe grupy terapeutyczne są zdecydowanie lepszym rozwiązaniem. Służy to obu stronom. Pacjenci mogą się swobodnie i wyczerpująco wypowiadać oraz zadawać pytania w kwestiach dla nich trudnych, zaś terapeuci mają więcej czasu dla poszczególnych osób w grupie przez co lepiej mogą ich poznać, wysłuchać i zrozumieć. Terapeuci mają wtedy dosyć czasu, aby udzielić wskazówek pomagających
w rozwiązywaniu problemów pacjentów oraz na sprawdzenie czy omawiany temat na zajęciach jest dobrze zrozumiany przez wszystkich uczestników terapii. Każda osoba w grupie jest ważna i zasługuje na uwagę. Mniej uczestników w terapii pozwala także na większą częstotliwość spotkań indywidualnych pacjenta z terapeutą. A to z kolei jest bardzo istotne w procesie terapii.

Jaki jest dzień w Waszym Ośrodku? Codziennie takie same rytuały?

W zasadzie tak. Dzień zaczynamy wspólnym śniadaniem, po którym odbywają się zajęcia grupowe, następnie jest dwugodzinna przerwa obiadowa i znów zajęcia grupowe. W przerwie obiadowej i po kolacji wyznaczeni pacjenci mają sesję terapii indywidualnej. Pozostali zaś mają czas wolny i mogą korzystać z siłowni, udać się na basen, kręgle lub spacer, poczytać lekturę. Niedziela jest dniem wolnym od zajęć i przeznaczona dla odwiedzin przez bliskich, dla chętnych organizowana jest wycieczka krajoznawcza. W niedzielę, podczas odwiedzin, rodzina może korzystać z darmowej terapii dla siebie.

Czy trudno jest uświadomić osobie uzależnionej, że jest chora?

Tak, bardzo trudno. Osoba uzależniona nie widzi tego, że jest chora ponieważ działa na nią psychologiczny mechanizm obronny. Ten mechanizm działa podświadomie. Ma za zadanie kamuflować konsekwencje picia czy zażywania oraz ukrywać fakt swego uzależnienia przed sobą
i otoczeniem, co umożliwia dalszy kontakt z używką. Mechanizm ten zniekształca ocenę rzeczywistości i doprowadza do samooszukiwania. Człowiek uzależniony żyje wśród ludzi, ma rodzinę, pracę, znajomych. Środowisko często widzi, że dana osoba ma problem niestety nie reaguje; Żona cierpi w milczeniu, bo wyczerpała już wszystkie możliwości odciągnięcia męża od używki,
bo przysięgała na dobre i złe. Pracodawca przymyka oko, bo to dobry fachowiec, znajomi zaś uważają to nie nasz problem. Lekarz daje wiarę wymyślonym problemom, a co za tym idzie wypisze zwolnienie L4. Można powiedzieć, że wszyscy bliscy i znajomi wspierają ten mechanizm obronny osoby uzależnionej. Często nie wiedzą jak pomóc. Odpowiedź jest prosta, nie słuchać wykrętów
i usprawiedliwień, próbować konfrontować z faktami, nie ratować z opresji. Ważne jest, aby osoba uzależniona ponosiła odpowiedzialność za skutki. Spiętrzenie kryzysu jest dużą szansą, że osoba uzależniona zobaczy swój problem.

Kontaktują się Państwo z pacjentami po opuszczeniu przez nich Ośrodka?

Tak. Los naszych pacjentów nie jest nam obojętny. Utrzymujemy z nimi kontakt telefoniczny, mailowy. Raz w miesiącu organizujemy spotkania, na które chętnie przyjeżdżają pacjenci nawet
z odległych od nas stron Polski. Mają okazję opowiedzieć jak sobie radzą i co sprawia im najwięcej trudności. Podczas spotkania dzielą się tym co się w ich życiu zmieniło. Nadal wspierają się wzajemnie. Są też osoby, które przyjeżdżają na weekend, aby jak to sami mówią „naładować akumulatory”. Są też takie, które korzystają nadal z indywidualnej terapii.

Chcieliby Państwo zmienić coś w funkcjonowaniu Ośrodka „Szansa na wolność” ?

Na dzień dzisiejszy nie. Pracujemy od roku i już wiemy, że nasz program i kadra się sprawdziły. Nasi pacjenci utrzymują abstynencję i trzeźwieją, a to jest najważniejsze. Pacjenci dobrze się u nas czuli. Przyjeżdżają nas odwiedzić ot tak, na przysłowiową kawę. Jednocześnie jesteśmy otwarci na wszelkie korzystne dla naszych pacjentów zmiany. Liczymy się z ich zdaniem. Nasi terapeuci pomimo doświadczenia zawodowego i posiadanych certyfikatów nadal podnoszą swoje kwalifikacje.

Ośrodek Terapii Uzależnień Nowe Życie

Ośrodek Terapii Uzależnień Nowe Życie

Dane kontaktowe:

  • Wapnica 76
  • 73-132 Wapnica
  • tel. +48 515
  • https://terapianowezycie.pl/
  • terapianowezycie@gmail.com
  • wyświetlenia: 31114
  • wyświetlenia telefonu: 779
  • wyświetlenia strony int.: 1314
Ośrodek Terapii Uzależnień Nowe Życie jest zlokalizowany w Wapnicy w województwie zachodniopomorskim. Pomagamy osobom uzależnionym od alkoholu, lekomanii i hazardu. Znajdziecie u nas profesjonalną pomoc certyfikowanych specjalistów psychoterapii uzależnień, a także wsparcie medyczne. Bliskość jeziora i pobliskich lasów sprzyja podjęciu terapii i daje możliwość wyciszenia się. Po zajęciach terapeutycznych nasi pacjenci mogą korzystać z atrakcji takich jak: sauna, basen, a także z wycieczek krajoznawczych. Pomogliśmy już wielu ludziom dotkniętym różnorodnymi  nałogami. Nasz ośrodek jest świadectwem tego, że każde uzależnienie można pokonać dzięki silnej woli, pracy nad sobą i odpowiedniej motywacji. Każdy pacjent, który zdecyduje się na pobyt w ośrodku „Nowe Życie” może liczyć nie tylko na komfortowe warunki, ale przede wszystkim na profesjonalną terapię i indywidualne podejście.
Zakres leczenia:
  • Alkoholizm – Leczenie alkoholika zaczynamy od procesu detoksykacji organizmu. Nadrzędnym celem w naszym ośrodku jest doprowadzenie do całkowitego wyzdrowienia naszych pacjentów. Tylko terapia stacjonarna może przynieść oczekiwane efekty.
  • Lekomania –  Można uzależnić się od różnego rodzaju leków tj. od: środków przeciwbólowych, nasennych, uspokajających, czy suplementów diety. Nie można tego lekceważyć, bo podobnie jak inne uzależnienia, wymaga to profesjonalnej pomocy.
  • Hazard – Uzależnienie od hazardu ma opłakane skutki. Dotyka nie tylko sfery psychicznej, ale również ekonomicznej. Najczęściej do tego dochodzą również trudności w relacjach z innymi osobami. W tym przypadku również konieczna jest kilkutygodniowa terapia odwykowa.
Co nas wyróżnia:
  • Profesjonalne podejście,
  • Wyspecjalizowana kadra,
  • Skuteczność i zaangażowanie,
  • Komfortowe warunki pobytu,
  • Płatność ratalna,
  • Możliwość korzystania z atrakcji na terenie ośrodka.